५. दुतियसेनासनसिक्खापदवण्णना
११६. पञ्चमे पावारो कोजवोति पच्चत्थरणत्थायेव ठपिता उग्गतलोमा अत्थरणविसेसा. एत्तकमेव वुत्तन्ति अट्ठकथासु वुत्तं. सेनासनतोति सब्बपच्छिमसेनासनतो.
११७. कुरुन्दट्ठकथायं वुत्तमेवत्थं सविसेसं कत्वा दस्सेतुं ‘‘किञ्चापि वुत्तो’’तिआदि आरद्धं. वत्तब्बं नत्थीति रुक्खमूलस्स पाकटत्ता वुत्तं. पलुज्जतीति विनस्सति.
११८. येन मञ्चं वा पीठं वा वीनन्ति, तं मञ्चपीठकवानं. सिलुच्चयलेणन्ति पब्बतगुहा. ‘‘आपुच्छनं पन वत्त’’न्ति इमिना आपत्ति नत्थीति दस्सेति. वुत्तलक्खणसेय्या, तस्सा सङ्घिकता, वुत्तलक्खणे विहारे सन्थरणं वा सन्थरापनं वा, अपलिबुद्धता, आपदाय अभावो, अनपेक्खस्स दिसापक्कमनं, उपचारसीमातिक्कमोति इमानेत्थ सत्त अङ्गानि.
दुतियसेनासनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.