६. सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना

६३६. छट्ठे वीतवीतट्ठानं यस्मिं चतुरस्सदारुम्हि पलिवेठेन्ति, तस्स तुरीति नामं. वायन्ता तिरियं सुत्तं पवेसेत्वा येन आकोटेन्ता वत्थे घनभावं आपादेन्ति, तं ‘‘वेम’’न्ति वुच्चति.

‘‘इतरस्मिं तथेव दुक्कट’’न्ति इमिना वायितुं आरद्धकालतो पट्ठाय यथावुत्तपरिच्छेदनिट्ठितेयेव दुक्कटम्पि होति, न ततो पुब्बे वायनपयोगेसूति दस्सेति.

तन्ते ठितंयेव अधिट्ठातब्बन्ति एत्थ एकवारं अधिट्ठिते पच्छा वीतं अधिट्ठितगतिकमेव होति, पुन अधिट्ठानकिच्चं नत्थि. सचे पन अन्तरन्तरा दसा ठपेत्वा विसुं विसुं सपरिच्छेदं वीतं होति, पच्चेकं अधिट्ठातब्बमेवाति दट्ठब्बं. एत्थ च कप्पियसुत्तं गहेत्वा अञ्ञातकअप्पवारितेनापि अकप्पियतन्तवायेन ‘‘सुत्तमत्थि, वायन्तो नत्थी’’तिआदिपरियायमुखेन वायापेन्तस्स अनापत्ति. तेनेव मातिकाट्ठकथायं (कङ्खा. अट्ठ. सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना) ‘‘वायापेय्या’’ति पदस्स ‘‘चीवरं मे, आवुसो, वायथाति अकप्पियविञ्ञत्तिया वायापेय्या’’ति अत्थो वुत्तो, एवं वदन्तो अकप्पियतन्तवायेन वायापेति नाम, नाञ्ञथा.

६४०. अनापत्ति चीवरं सिब्बेतुन्तिआदीसु इमिना सिक्खापदेनेव अनापत्ति, अकतविञ्ञत्तिपच्चया पन दुक्कटमेवाति वदन्ति. अकप्पियसुत्तता, अत्तुद्देसिकता, अकप्पियतन्तवायेन अकप्पियविञ्ञत्तिया वायापनन्ति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि.

सुत्तविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.