४. चतुत्थसिक्खापदवण्णना

१०३८. निमन्तिता वा पवारिता वाति एत्थ पोराणगण्ठिपदे ताव एवं वुत्तं ‘‘पवारितापि यागुं पातुं लभति, भोज्जयागुं न लभति. यागु पनेत्थ खादनीयभोजनीयसङ्ख्यं न गच्छति. निमन्तिता भिक्खुनी पिण्डाय चरित्वा भुञ्जितुकामा सामिके अपलोकेत्वाव भुञ्जितुं लभति. परम्परभोजनापत्ति भिक्खुनीनं नत्थि. निमन्तिता तं भत्तं भुञ्जित्वा वा अभुञ्जित्वा वा पवारिता कप्पियं कारापेत्वा भुञ्जितुं न लभति, अकप्पियनिमन्तनेन निमन्तियमाना द्वे निमन्तनानि सम्पटिच्छितुञ्च न लभती’’ति. तत्थ ‘‘पवारितापि यागुं पातुं लभती’’ति वुत्तं पाळियं, अट्ठकथायञ्च अनुञ्ञातत्ता. ‘‘निमन्तिता अप्पवारिता यागुं पिवती’’ति हि पाळियं वुत्तं. तत्रिदं सिक्खापदवण्णनापुब्बङ्गमसन्निट्ठानं – निमन्तिता वा पवारिता वाति एत्थ वासद्देन अकप्पियनिमन्तनेन निमन्तिता अप्पवारिता ठपेत्वा यागुं अञ्ञं खादनीयं वा भोजनीयं वा खादेय्य वा भुञ्जेय्य वा, पाचित्तियं अञ्ञत्र सामिकानं अपलोकना. परम्परभोजनाभावेन भिक्खुनीनं को गुणो जातोति? न एतासं गुणलाभो, केवलं पाकटतरं जातं. भिक्खूपि विकप्पेत्वा मिस्सेत्वाव भुञ्जितुं लभन्ति. समये यथासुखं लभन्ति. इमिना अपलोकनेन किन्ति? पवारिता वा अनिमन्तिता वा न किञ्चि कप्पियं कारापेत्वा गिलानातिरित्तम्पि लभन्ति, निमन्तिता च पवारिता च यागुम्पि न लभन्ति, अपलोकेत्वापि न लभन्तीति.

चतुत्थसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.

आरामवग्गवण्णना निट्ठिता.