९. नवमसिक्खापदवण्णना
९६९. एकिन्द्रियन्ति कायिन्द्रियेनेव एकिन्द्रियं, निगण्ठानं अचेलकानं मतं. कापिला पन ‘‘पञ्चिन्द्रिया’’ति मञ्ञन्ता एवं वदन्ति ‘‘सचक्खुकत्ता अलाबुमालुवादयो यत्थ आलम्बनं, तत्थ गच्छन्ति. ससोतकत्ता कदलियो मेघगज्जितं सुत्वा गब्भं गण्हन्ति. सघानकत्ता पनसादयो कुणपगन्धेन फलन्ति. सजिव्हकत्ता उदकं पिवन्ति येन, सब्बेपि ‘पादपा’ति वुच्चन्ति. सकायपसादत्ता इत्थिसम्फस्सेन असोकरुक्खा पुप्फन्ती’’ति. सङ्घातन्ति विनासं.
९७०. इध च वस्सच्छेदेन दुक्कटं. पठमं आवसित्वा पच्छा चारिका चरणपच्चया पाचित्तियं आपज्जतीति वेदितब्बं. अथ वस्सं अवसित्वा चरति, अवस्सुपगमनपच्चया दुक्कटं आपज्जति. पोराणगण्ठिपदे पन ‘‘अन्तोसत्ताहे अन्तोवस्से चारिकं चरन्तिया पाचित्तियं. सत्ताहकरणीयेन पन वट्टति, भिक्खुनो दुक्कटं होती’’ति वुत्तं.
९७२. केनचि उब्बाळ्हाति वस्सच्छेदकारणेनाति नो तक्कोति आचरियो. कित्तावता चारिका होतीति? इदं न सब्बत्थ विचारितं. अनन्तरसिक्खापदे ‘‘अन्तमसो छप्पञ्चयोजनानिपी’’ति वुत्तत्ता सो च मञ्ञे हेट्ठिमपरिच्छेदोति.
नवमसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.