१. पठमसङ्घादिसेससिक्खापदवण्णना

६८१. आहतकोति आनीतो, नियतकोति अधिप्पायो. अकप्पियअड्डो नाम सङ्घस्स वा आरामिकपुग्गलस्स वा वत्थुस्स कारणा सङ्घस्स वारिकभावेन सयमेव वा अधिकरणट्ठानं गन्त्वा ‘‘अम्हाकं एसो दासो, दासी, वापी, खेत्तं, आरामो, आरामवत्थु, गावो, गावी, महिंसी, अजा, कुक्कुटा’’तिआदिना वोहरति, अकप्पियं. ‘‘अयं अम्हाकं आरामिको आरामिका, अयं वापी इत्थन्नामेन सङ्घस्स हत्थे दोहनत्थाय दिन्ना. इतो खेत्ततो आरामतो उप्पज्जनकचतुपच्चया इतो गावितो महिंसितो अजातो उप्पज्जनकगोरसा इत्थन्नामेन सङ्घस्स दिन्ना’’ति पुच्छिते वा अपुच्छिते वा वत्तुं वट्टति. ‘‘कत’’न्ति अवत्वा ‘‘करोन्ती’’ति वचनेन किर अनेनकतं आरब्भ आचिक्खिता नाम होति. गीवाति केवलं गीवा एव होति, न पाराजिकं. कारापेत्वा दातब्बाति एत्थ सचे आवुधभण्डं होति, तस्स धारा न कारेतब्बा, अञ्ञेन पन आकारेन सञ्ञापेतब्बं. ‘‘तिचित्तं तिवेदन’’न्ति वुत्तत्ता ‘‘मानुस्सयवसेन कोधुस्सयवसेना’’ति तब्बहुलनयेन वुत्तन्ति वेदितब्बं.

पठमसङ्घादिसेससिक्खापदवण्णना निट्ठिता.