दुतियगाथासङ्गणिकवण्णना
कायिकादिआपत्तिवण्णना
४७४-५. निदानुद्देसं विना सेसुद्देसाभावा ‘‘सब्बपातिमोक्खुद्देसानञ्च सङ्गहो होती’’ति वुत्तं. विनये गरुका विनयगरुका. इदं पन द्वीसु गाथासु किञ्चापि आगतं, अञ्ञेहि पन मिस्सेत्वा वुत्तभावा नानाकरणं पच्चेतब्बं. नवसु ठानेसु कम्मं होतीति कम्मञत्ति होति. वाचाति वचीसम्भवा. अद्धानहीनो ऊनवीसतिवस्सो. ‘‘अपिचेत्थाति कुरुन्दिवादो’’ति वुत्तं. वनप्पतिन्ति एवं अदिन्नादाने आगतं वनप्पतिं. विस्सट्ठिछड्डनेति सुक्कविस्सट्ठियं. दुक्कटा कताति दुक्कटं वुत्तं. आमकधञ्ञं विञ्ञापेत्वा भुञ्जन्तिया पुब्बपयोगे दुक्कटं, अज्झोहारे पाचित्तियं.
पाचित्तियवण्णना
४७६. महासङ्घिका सामणेरेपि आपत्तिं देसापेन्ति किर, तेन वुत्तं ‘‘न देसापेतब्बा’’ति, दण्डकम्मं पन तेसं कातब्बं तथारूपे ओळारिकवीतिक्कमे.
अवन्दनीयपुग्गलादिवण्णना
४७७. दससतं आपत्तियोति सहस्सं आपत्तियो. चम्पायं विनयवत्थुस्मिन्ति चम्पेय्यक्खन्धके. अधम्मेन वग्गन्तिआदीनि चत्तारि कम्मानियेव भगवता वुत्तानीति अत्थो. न केवलं आपत्तियेव, अथ खो छ समथा…पे… सम्मुखाविनयेन सम्मन्ति, समायोगं गच्छन्ति सम्मुखाविनयेन सम्पयोगं गच्छन्तीति अत्थो. विना समथेहि सम्मति, समथभावं गच्छति. पटिसेधत्थे सति विना समथेहीति समथेहि विनाति अत्थो.
सोळसकम्मादिवण्णना
४७८. असुत्तकन्ति सुत्तविरहितं, उसुत्तं तत्र नत्थीति अधिप्पायो.
दुतियगाथासङ्गणिकवण्णना निट्ठिता.