११. पञ्चसतिकक्खन्धकवण्णना
सङ्गीतिनिदानकथावण्णना
४३७. छिन्नपातन्ति भावनपुंसकं, तेनाकारेन पतन्तीति अत्थो. उपद्दुता च मयं होमाति अतीतत्थे वत्तमानवचनं, अहुम्हाति अत्थो. अथ वा तस्मिं सति होम. ‘‘पञ्च भिक्खुसतानी’’ति गणनवसेन वत्वा ‘‘वस्सं वसन्ता’’ति पुग्गलनिद्देसो कतो.
खुद्दानुखुद्दककथावण्णना
४४३. ‘‘वस्सिकसाटिकं अक्कमित्वा’’ति वचनतो भगवतो चतुत्थचीवरम्पि अत्थीति सिद्धं. तेनेवाह चीवरक्खन्धके ‘‘चतुत्थं चीवरं पारुपी’’ति.
४४४. ‘‘अपिच यथेव मया’’तिआदि सङ्गीतिया अग्गहणाधिप्पायवसेन वुत्तं, किन्तु सुसङ्गीता आवुसो थेरेहि धम्मो च विनयो च. अपिचाहं नाम तथेवाहं धारेस्सामीति यथेव मया भगवतो सम्मुखा सुतं सम्मुखा पटिग्गहितं, तथेव थेरेहि भगवता सयमेव एतदग्गं आरोपितेहि, तस्मा सुसङ्गहिता सङ्गीतीति वुत्तं होति.
ब्रह्मदण्डकथावण्णना
४४५. ‘‘त्वंयेव आणापेही’’ति एत्तकमेव वुत्तं, थेरा पन ब्रह्मदण्डं कत्वा वुत्तंयेव ‘‘छन्नस्सा’’तिआदिमाहंसूति वेदितब्बं. एत्थ च आनन्दत्थेरो विय अञ्ञोपि सङ्घेन आणत्तो भिक्खु ब्रह्मदण्डकतेन भिक्खुना आलपितुं लभति, न अञ्ञो. उज्जवनिकायाति पटिसोतगामिनिया. आगमा नु खो इध आगमा नु ख्विध. आगमा खो इध, ते ओरोधा इध आगमा खो. ‘‘भिसिच्छवीति भिसित्थविका’’ति लिखितं. सब्बेविमेति सब्बमेव. कुलवं गमेन्तीति निरत्थकविनासं गमेन्ति. कुच्छितो लवो कुलवो, अनयविनासोति वुत्तं होति. इमाय खो पन ‘‘धम्मविनयसङ्गीतिया’’ति वत्तब्बे विसेसेन विनयस्स सासनमूलभावदस्सनत्थं, तस्मिं ठिते सकलसासनठितिसिद्धिदीपनत्थञ्च ‘‘इदं वो कप्पति, इदं वो न कप्पती’’ति वत्थुस्मिं आरद्धत्ता, इमिस्सा च परियत्तिया विनयपिटकत्ता ‘‘विनयसङ्गीतिया’’ति इध वुत्तं.
पञ्चसतिकक्खन्धकवण्णना निट्ठिता.