२. विलेखनसिक्खापदवण्णना

४३८. आपत्तिञ्च सतिसम्मोसायाति एत्थ च-सद्दो कत्तब्बञ्च न करोतीति दीपेति, न चत्तारि एवाति वुत्तं होति. रट्ठेकदेसो जनपदो. बुद्धकाले अरिट्ठकण्टका सासनपच्चत्थिका. ‘‘नालं अन्तरायाया’’ति वचनेन हि ते भगवतो असब्बञ्ञुतं दीपेन्ति. परिनिब्बुते भगवति दसवत्थुदीपका वज्जिपुत्तका. ते हि विनयसासनपच्चत्थिका. परूपहारादिवादा पन सुत्तन्ताभिधम्मप्पच्चत्थिका. के पन ते? एकच्चे महासङ्घिकादयो, न सब्बेति दीपनत्थं ‘‘परूपहारा…पे… वादा’’ति विसेसनवचनमाह. तत्थ ये कुहका पापिच्छका अभूतं उल्लपित्वा पटिलद्धवरभोजनानि भुञ्जित्वा मुट्ठस्सती निद्दं ओक्कमित्वा सुक्कविस्सट्ठिं पत्ता, अञ्ञेहि तं दिस्वा ‘‘अत्थि अरहतो सुक्कविस्सट्ठी’’ति वुत्ते ‘‘मारकायिका उपसंहरन्ती’’ति वत्वा जनं वञ्चेन्ति. ये च सम्मापटिपन्ना अकुहका, तेपि तं वचनं सुत्वा केचि तंदिट्ठिका होन्ति अधिमानिनो च. अत्तनो सुक्कविस्सट्ठिं पस्सित्वापि नाधिमुच्चन्ति, अनधिगते अधिकतसञ्ञिनोव होन्ति. तथा अत्थि अरहतो अञ्ञाणकङ्खावितरणा नामगोत्तादीसु विय सच्चेसु परवितरणा परेहि पञ्ञत्ता नामानीति अधिप्पायो यथासम्भवं योजेतब्बो. तत्थ विनयधरो ‘‘अट्ठानमेतं, भिक्खवे, अनवकासो, यं अरहतो असुचि मुच्चेय्य (कथा. ३१३; महाव. ३५३). दिट्ठधम्मा…पे… अपरप्पच्चया सत्थुसासने’’तिआदीनि (महाव. ३०) सुत्तपदानि दस्सेत्वा ते सासनपच्चत्थिकेसु निग्गहितं निग्गण्हातीति अधिप्पायो. इतरे ‘‘परियत्ति मूल’’न्ति वादिनो. ‘‘पातिमोक्खे उद्दिस्समाने’’ति निदानवसेन वुत्तं. तथागतस्स विभङ्गपदानि सिद्धानि. सिद्धेयेव किं इमस्स अङ्गानि? गरहितुकामता उपसम्पन्नस्स सन्तिके सिक्खापदविवण्णनञ्चाति.

विलेखनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.