४. अनादरियसिक्खापदवण्णना

३४४. ‘‘लोकवज्जं अतिक्कमित्वा ‘इदं अम्हाकं आचरियुग्गहो’ति वदन्तस्स न वट्टती’’ति लिखितं. यं संकिलिट्ठेनेव चित्तेन आपज्जति, यं वा अरियपुग्गलो अपञ्ञत्ते सिक्खापदे अज्झाचरति, इदं लोकवज्जन्ति सब्बत्थिकवादीआदीनि आचरियकुलानि. तत्थ दुतियततियविकप्पो इध न अधिप्पेतो सेखियानं लोकवज्जत्ता.

गारय्हो आचरियुग्गहोति एत्थ ‘‘यस्मा उच्छुरसो सत्ताहकालिको, तस्स कसटो यावजीविको, द्विन्नंयेव समवायो उच्छुयट्ठि, तस्मा विकाले उच्छुयट्ठिं खादितुं वट्टति गुळहरीटकं विया’ति एवमादिको सम्पति निब्बत्तो गारय्हाचरियवादो न गहेतब्बो’’ति च, पण्णत्तिवज्जे पन वट्टतीति ‘‘न पत्तहत्थेन कवाटो पणामेतब्बो’ति इमस्स ‘येन हत्थेन पत्तो गहितो, तेन हत्थेन न पणामेतब्बो, इतरेन पणामेतब्बो’ति अत्थं गहेत्वा तथा आचरन्तो न आपत्तिया कारेतब्बो. ‘तथा बुद्धबोधिचेतियानं पुप्फं गण्हितुं वट्टतीति तथा आचरन्तो’’ति च. तथा आचरति अभयगिरिवासिको. महाविहारवासिनो चे एवं वदन्ति, ‘‘मा एवं वदा’’ति अपसादेतब्बो. तेन वुत्तं ‘‘सुत्तं सुत्तानुलोमञ्च उग्गहितकानंयेवा’’तिआदि. ‘‘इदं सब्बं उपतिस्सत्थेरो आहा’’ति च वुत्तं. ‘‘सुत्तानुलोमं अट्ठकथा’’ति लिखितं.

अनादरियसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.