१. सुरापानसिक्खापदवण्णना
आयस्मतो यं मुनि सागतस्स,
महिद्धिकत्तस्स निदस्सनेन;
पानस्स दोसो तस्स दस्सनत्थं,
पुब्बेव सो भद्दवतिं पयातो.
तस्मा पस्सं नागमपोथयित्वा,
विनिस्सटं सागतं इद्धिया च;
नतो सुरापाननिसेधनत्थं,
कोसम्बिमेवज्झगमाति ञेय्यं.
३२६-८. पसुपालकाति अजपालका. येन मज्जति, तस्स बीजतो पट्ठाय. केचि ‘‘सचित्तकपक्खे चित्तं अकुसलमेवाति (कङ्खा. अट्ठ. पठमपाराजिकवण्णना) वुत्तत्ता वत्थुं जानित्वा पिवतो अकुसल’’न्ति वदन्ति. एवं सति ‘‘अकुसलेनेव पातब्बतायाति न वत्तब्ब’’न्ति वुत्ते ‘‘सचित्तकपक्खमेव सन्धाया’’ति वदन्ति. एवं सति ‘‘कुसलाकुसलाब्याकतचित्तन्ति वत्तब्ब’’न्ति वुत्ते तम्पि ‘‘तब्बहुलनयेन वुत्त’’न्ति वदन्ति. कङ्खावितरणियम्पि अविसेसेत्वा ‘‘अकुसलचित्त’’न्ति (कङ्खा. अट्ठ. सुरापानसिक्खापदवण्णना) वुत्तं, तस्मा ‘‘तं अकुसलेनेव पिवती’’ति वदन्तीति.
सुरापानसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.