९. परिपाचितसिक्खापदवण्णना
१९२. चेटकेति दारके. तरुणपोतकेति पोराणा. ‘‘पापभिक्खूनं पक्खुपच्छेदाय इदं पञ्ञत्तं, तस्मा पञ्च भोजनेयेवापत्ति वुत्ता’’ति लिखितं.
१९४-७. निप्फादितन्ति विञ्ञत्तिया न होति, किन्तु परिकथादीहि, तस्मा इमिना सिक्खापदेन अनापत्ति, तं सन्धाय ‘‘सब्बत्थ अनापत्ती’’ति वुत्तं. ‘‘कथानुसारेन तत्थ पसीदित्वा देन्ति, इदं परिपाचितं न होति, वट्टन्ती’’ति पठमसिक्खापदे वुत्तत्ताति धम्मसिरित्थेरो, उपतिस्सत्थेरो पन ‘‘इतरम्पि वट्टतियेवा’’ति आह. पोराणगण्ठिपदे पन ‘‘यस्मा देवदत्तो पकतिया तत्थ भिक्खुनिपरिपाचितं भुञ्जति, तस्मा इमं अट्ठुप्पत्तिं निदानं कत्वा इदं सिक्खापदं पञ्ञत्त’’न्ति वुत्तं.
परिपाचितसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.