३. भिक्खुनुपस्सयसिक्खापदवण्णना

१६२. ‘‘एकरत्तम्पि वसन्ती’’ति (पाचि. १६१) वचनतो यत्थ रत्तियं न वसन्ति, तत्थ गन्त्वा ओवदितुं वट्टतीति एके. यदि एवं सङ्केतट्ठानं गन्त्वा ओवदितुं वट्टतीति सिद्धं. ‘‘ततो अद्धयोजनेयेव सभिक्खुको आवासो इच्छितब्बो’’ति न वत्तब्बं. भिक्खुनोवादको चे अद्धयोजनं गन्त्वा ओवदितुकामो होति, भिक्खुनिसङ्घो च अद्धयोजनं गन्त्वा सोतुकामो, ‘‘वट्टती’’ति वत्तब्बं सिया, तञ्च न वुत्तं, तस्मा न वट्टति. हेट्ठिमपरिच्छेदेन पन ‘‘एकरत्तम्पी’’ति वुत्तं. ततो पट्ठाय उपस्सयं होति, न उपस्सयसङ्खेपेन कतमत्तेनाति वुत्तं होति. यत्थ वासूपगता भिक्खुनियो, सो उपस्सयसङ्ख्यं गच्छति, तत्थ न गन्त्वा ओवादो दातब्बो. एकावासे दिवा वट्टतीति एके, विचारेत्वा युत्ततरं गहेतब्बं.

भिक्खुनुपस्सयसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.