५. दुतियसेनासनसिक्खापदवण्णना

११६-७. एत्तकमेव वुत्तमट्ठकथासु, तथापि पदट्ठादयोपि लब्भन्ति एव. अनुगण्ठिपदे ‘‘अञ्ञं अत्थरणादि अकप्पियत्ता न वुत्त’’न्ति वुत्तं. ‘‘मञ्चं वा पीठं वा विहारे वा विहारूपचारे वा’ति इमिनापि संसन्दनत्थं ‘किञ्चापि वुत्तो, अथ खो’तिआदि आरद्ध’’न्ति च वुत्तं. उपचारमत्तञ्चेतं ‘‘रुक्खमूले’’ति, तत्थ वत्तब्बं नत्थि.

११८. अनापुच्छित्वापि गन्तुं वट्टतीति असतिया गच्छतोपि अनापत्ति, आपुच्छनं पन वत्तं सञ्चिच्च अनापुच्छतो वत्तभेददुक्कटत्ता. पुग्गलिकसेनासने सङ्घिकसेय्यं, सङ्घिकसेनासने वा पुग्गलिकसेय्यं अत्थरित्वा गच्छन्तस्स दुक्कटं युत्तं विय. कस्मा? ‘‘सेय्यामत्तमेव नस्सेय्या’’ति वुत्तत्ता. इध पन ‘‘पलिबुद्धं पलिबुद्धो’’ति दुविधम्पि अत्थि.

दुतियसेनासनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.