७. पादुकवग्गवण्णना

६४०. सयं यानगतो हुत्वा, यथा यानगतस्स वे.

अलं वत्तुं तथा नालं, सछत्तो छत्तपाणिनो.

यथा एत्थ, एवं अञ्ञत्रापि.

६४७. छपकवत्थुस्मिं ‘‘सचाहं न लभिस्सामी’’ति पाठो, ‘‘दस चे न लभिस्सामी’’ति च अत्थि, ‘‘वत्थुस्मिं अगिलानस्सा’’ति च आगच्छति, तं न सुन्दरं, सिक्खापदेयेव सुन्दरं. थोमितोति अहम्पि जानामीति सम्बन्धो. या धनयसलाभसङ्खाता वुत्ति विनिपातेन होति सम्पराये अपायेसु विनिपातहेतु हुत्वा पवत्तति. अथ वा विनिपातेनाति हेत्वत्थे करणवचनं, विनिपातनाय पवत्ततीति अधिप्पायो. अधम्मचरणेन अधम्मचरणाय. ‘‘अस्मा कुम्भिमिवा’’ति च पठन्ति.

पादुकवग्गवण्णना निट्ठिता.

पकिण्णकवण्णना

कायवाचाचित्ततो समुट्ठहन्तीति कत्वा ‘‘समनुभासनसमुट्ठानानी’’ति वुत्तानि. समनुभासनं किरियं. इमानि किरियानि. धम्मदेसनसमुट्ठानानि वाचाचित्ततोति एत्थ कायवचीविञ्ञत्तिभावतो उज्जग्घिकउच्चासद्दादीसु विय ‘‘कायवाचाचित्ततो’’ति वत्तब्बानीति चे? न वत्तब्बानि. निसीदनगमनाहारपक्खिपनादिकायविञ्ञत्तिया सब्भावा तत्थ युत्तं, न धम्मदेसने तादिसस्साभावा.

पकिण्णकवण्णना निट्ठिता.

सेखियकण्डवण्णना निट्ठिता.