१. अन्तेपुरसिक्खापदवण्णना

४९४-७. यथा भगवन्तं पयिरुपासति, एवमाकारेन नारहतायं पुरिसो पापो होतुं, न होति पापोति अत्थो, कारणत्थं वा. तन्ति निपातमत्तं, यतोति वा अत्थो. हत्थिसम्मद्दन्ति सङ्घाटसम्मद्दो, अक्कमनं चुण्णताति अत्थो.

४९८. रतनं नाम अग्गमहेसी, तथापि इध अञ्ञापि देविगोत्ता न रक्खति, अनापत्तिवारे ‘‘न महेसी होती’’ति वचनाभावतो. सचे खत्तियोव होति, नाभिसित्तो. अभिसित्तोयेव होति, न खत्तियो रक्खतीति आचरियो. अनापत्तिवारे मातिकाट्ठकथायं अङ्गभावेन च वुत्तत्ता अभिसित्तभावोवपमाणं. सेसं उक्कट्ठपरिच्छेदोति एके.

५००-५०१. ‘‘न सयनिघरे सयनिघरसञ्ञी’’ति तिकच्छेदोपि एत्थ लब्भति. न सयनिघरं नाम अपरिक्खित्तरुक्खमूलादि.

अन्तेपुरसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.