६. पठमविभङ्गसुत्तवण्णना

५०६. कायिकन्ति अयमस्स निस्सयवसेन निद्देसोति आह – ‘‘कायपसादवत्थुक’’न्ति. सरूपनिद्देसो सुखं सुखिन्द्रियस्स सरूपन्ति. सादनीयट्ठेन धम्मपदानि अत्तनि अस्सादयतीति सातं, मधुरं. वेदयितन्ति वेदियनं, अनुभवनन्ति अत्थो. अञ्ञधम्मविसिट्ठोति फस्सादीहि अञ्ञेहि धम्मेहि विसदिसो. कायिकन्ति पसादकायसन्निस्सितं. चेतसिकन्ति चेतोसन्निस्सितं, तेन वुत्तं ‘‘एत्थ पना’’तिआदि. कायपसाद…पे… नत्थि, तस्मा ‘‘चत्तारो पसादकाये वत्थुं कत्वा’’ति वुत्तं.