९. कट्ठोपमसुत्तवण्णना

५०९. द्विन्नं अरणीनन्ति अधरुत्तरारणीनं. किञ्चि द्वयं सङ्घट्टितमत्तं हुत्वा न समोधानगतं होतीति तंनिवत्तनत्थं ‘‘सङ्घट्टनसमोधाना’’ति वुत्तं. पुनप्पुनं सङ्घट्टनेन हि तेजोपातुभावो. अधरारणी विय वत्थारम्मणं असतिपि वायामे तज्जसम्फस्सपच्चयतो. उत्तरारणी विय फस्सो वत्थारम्मणादिफस्सेन पवत्तनतो. सङ्घट्टो विय फस्ससङ्घट्टनं अरणिद्वयसङ्घट्टना विय फस्सस्सेव वत्थारम्मणेसु सङ्घट्टनाकारेन पवत्तितो. अग्गि विय वेदना अनुदहनट्ठेन खणिकावायञ्च. वत्थारम्मणं वा उत्तरारणी विय इन्धनापातगहणादीसु उस्साहस्स विय पवत्तिसम्भवतो. फस्सो अधरारणी विय निरुस्साहनिरीहतावसेन अत्तसाधनतो.