३-४. उपक्किलेससुत्तादिवण्णना
२१४-२१५. न च पभावन्तन्ति न च पभासम्पन्नं. पभिज्जनसभावन्ति तापेत्वा तालने पभङ्गुतं. अवसेसं लोहन्ति वुत्तावसेसं जातिलोहं, विजातिलोहं, कित्तिमलोहन्ति पभेदं सब्बम्पि लोहं. उप्पज्जितुं अप्पदानेनाति एत्थ ननु लोकियकुसलचित्तस्सपि सुविसुद्धस्स उप्पज्जितुं अप्पदानेन उपक्किलेसताति? सच्चमेतं, यस्मिं पन सन्ताने नीवरणानि लद्धपतिट्ठानि, तत्थ महग्गतकुसलस्सपि असम्भवो, पगेव लोकुत्तरकुसलस्स, परित्तकुसलं पन यथापच्चयं उप्पज्जति. नीवरणे हि वूपसन्ते सन्ताने उप्पत्तिया अपरिसुद्धं होति, उपक्किलिट्ठं नाम होति, अपरिसुद्धदीपकपल्लिकवट्ठितेलादिसन्निस्सयो दीपो विय, अपिच निप्परियायतो उप्पज्जितुं अप्पदानेनेव तेसं उपक्किलेसताति दस्सेन्तो ‘‘यदग्गेन ही’’तिआदिमाह. आरम्मणे विक्खित्तप्पत्तिवसेन चुण्णविचुण्णता वेदितब्बा. न आवरन्तीति कुसलधम्मे उप्पज्जितुं अप्पदानवसेन न आवरन्ति, अथ खो तेसं उप्पत्तिया होन्ति. न पटिच्छादेन्तीति न विनन्धन्ति. चतुभूमकचित्तस्साति चतुत्थभूमककुसलचित्तस्स अनुपक्किलेसा, तेहि अकिलिस्सनतो.