८. आवरणनीवरणसुत्तवण्णना
२१९. पञ्ञा दुब्बला होति, न बलवती पटिपक्खेन उपक्किलिट्ठभावतो. तेनाह ‘‘मन्दा अविसदा’’ति.
पञ्च नीवरणा दूरे होन्ति आवरणाभावतो. तमेव पीतिन्ति सप्पायधम्मसवने उप्पन्नं पीतिं. तस्सा तदा उप्पन्नाकारसल्लक्खणेन अविजहन्तो पुनप्पुनं तस्सा निब्बत्तनेन. तेनाह ‘‘पञ्च नीवरणे विक्खम्भेत्वा’’ति. इदं सन्धायाति एत्तके दिवसेपि न विनस्सन्ति, सा धम्मपीति लद्धपच्चया हुत्वा विसेसावहाति इममत्थं सन्धाय एतं ‘‘इमस्स पञ्च नीवरणा तस्मिं समये न होन्ती’’तिआदि वुत्तं. पीतिपामोज्जपक्खियाति पीतिपामोज्जपच्चया. नस्सन्तीति निरोधपच्चयवसेन पवत्तनतो नस्सन्ति. सभागपच्चयवसेन पुन उप्पज्जन्तापि…पे… वुच्चति किच्चसाधनवसेन पवत्तनतो.