५. दट्ठब्बसुत्तवण्णना

२५३. विपरिणामनवसेन दुक्खतो दट्ठब्बाति किञ्चापि सुखा, परिणामदुक्खता पन सुखवेदनाय एकन्तिकाति. विनिविज्झनट्ठेनाति पीळनवसेन अत्तभावस्स विज्झनट्ठेन. हुत्वाति पच्चयसमागमेन उप्पज्जित्वा. तेन पाकभावपुब्बको अत्तलाभो वुत्तो. अभावाकारेनाति भङ्गुपगमनाकारेन. तेन विद्धंसभावो वुत्तो. उभयेन उदयब्बयपरिच्छिन्नताय सिखप्पत्तं अनिच्चतं दस्सेति. स्वायं हुत्वा अभावाकारो इतरासुपि वेदनासु लब्भतेव, अधिको च पन द्विन्नं दुक्खसभावो. दुक्खतावसेन पुरिमानं वेदनानं दट्ठब्बताय दस्सितत्ता पच्छिमाय वेदनाय एवं दट्ठब्बता दस्सिता. अद्दाति ञाणगतिया सच्छिकत्वा अदक्खि. ञाणगमनञ्हेतं, यदिदं दुक्खतो दस्सनं. सन्तसभावं सुखदुक्खतो उपसन्तरूपत्ता.

दट्ठब्बसुत्तवण्णना निट्ठिता.