६. सल्लसुत्तवण्णना

२५४. द्वीसु जनेसूति सुतवन्तअस्सुतवन्तेसु द्वीसु जनेसु. अनुगतवेधन्ति पुब्बे पवत्तवेधस्स अनुगतवेधं. बलवतरा दिगुणा विय हुत्वा दळ्हतरपवत्तिया. एवमेवाति यथा विद्धस्स पुरिसस्स अनुवेधना बलवतरा, एवमेव. समाधिमग्गफलानि निस्सरणं विक्खम्भनसमुच्छेदपटिप्पस्सद्धिवसेन. समाधिसीसेन हेत्थ झानञ्च गहितं. सो न जानाति अनधिगतत्ता. निस्सरणन्ति जानाति अनिस्सरणमेव. तासं समधिगतानं सुखदुक्खवेदनानं. न विप्पयुत्तो अप्पहीनकिलेसत्ता. सङ्खातधम्मस्साति सङ्खाय पञ्ञाय परिञ्ञातचतुक्खन्धस्स. तेनाह ‘‘तुलितधम्मस्सा’’ति. इमस्मिम्पि सुत्ते पुरिमसुत्ते विय आरम्मणानुसयोव कथितो, सो पन तत्थ वुत्तनयेनेव वेदितब्बो. अनुरोधविरोधपहानस्स वुत्तत्ता खीणासवो धुरं. अनागामीपि वट्टति, तस्स विरोधप्पहानं लब्भति.

सल्लसुत्तवण्णना निट्ठिता.