९. लोहिच्चसुत्तवण्णना

१३२. तेपि माणवकात्वेव वुत्ता, न ब्राह्मणकुमारा एव. सेलेय्यकानीति अञ्ञमञ्ञं सिलिस्सनलङ्घनकीळनानि.

उपट्ठानवसेन इभं हरन्तीति इब्भा, हत्थिगोपका. ते पन निहीनकुटुम्बस्स भोग्गं उपादाय गहपतिभावं उपादाय ‘‘गहपतिका’’तिपि वुच्चन्तीति आह ‘‘गहपतिका’’ति. कण्हाति कण्हाभिजातिका. रट्ठं भरन्तीति यस्मिं रट्ठे वसन्ति, तस्स रट्ठस्स बलिं भरणेन, अत्तनो वा कुटुम्बस्स भरणेन भरता. परियायन्ताति परितो संचरन्ता कीळन्ति.

सीलजेट्ठकाति सीलप्पधाना. ये पुराणं सरन्ति, ते सीलुत्तमा अहेसुं. द्वारानि चक्खादिद्वारानि.

अपक्कमित्वा अपेता विरहिता हुत्वा. विसमानीति विगतसमानि दुच्चरितसभावानि. नानाविधदण्डा नानाविधदण्डनिपाता.

अनाहारकाति किञ्चि अभुञ्जनका. पङ्को विय पङ्को, मलं. दन्तपङ्को पुरिमपदलोपेन पङ्कोति वुत्तोति ‘‘पङ्को नाम दन्तमल’’न्ति वुत्तं. अजेहि कातब्बकानं अकोपेत्वा करणं समादानवसेन वतं. एस नयो सेसेसुपि. कोहञ्ञं नाम अत्तनि विज्जमानदोसं पटिच्छादेत्वा असन्तगुणपकासनाति आह – ‘‘पटिच्छन्न…पे… कोहञ्ञञ्चेवा’’ति. परिक्खारभण्डकवण्णाति परिक्खारभण्डा कप्पकाति. ते च खो अत्तनो जीविकत्थाय आमिसकिञ्जक्खस्स अत्तनिबन्धनत्थाय अमोचनत्थाय कता.

अखिलन्ति चेतोखिलरहितं ब्रह्मविहारवसेन. तेनाह ‘‘मुदु अथद्ध’’न्ति.

अधिमुत्तोति अभिरतिवसेन युत्तपयुत्तो. परित्तचित्तोति परितो खण्डितचित्तो. अप्पमाणचित्तोति एत्थ ‘‘को अय’’न्ति पटिक्खितुं सक्कुणेय्यचित्तो.

लोहिच्चसुत्तवण्णना निट्ठिता.