४. दुतियञाणवत्थुसुत्तवण्णना
३४. सत्तरीति त-कारस्स र-कारादेसं वुत्तं. सत्ततिसद्देन वा समानत्थो सत्तरिसद्दो. ब्यञ्जनरुचिवसेन ब्यञ्जनं भणन्तीति ब्यञ्जनभाणका. तेनाह ‘‘बहुब्यञ्जनं कत्वा’’तिआदि. तिट्ठति तत्थ फलं तदायत्तवुत्तितायाति ठिति, पच्चुप्पन्नलक्खणस्स धम्मस्स ठिति धम्मट्ठिति. अथ वा धम्मोति कारणं, पच्चयोति अत्थो. धम्मस्स यो ठितिसभावो, सोव धम्मतो अञ्ञो नत्थीति धम्मट्ठिति, पच्चयो. तत्थ ञाणं धम्मट्ठितिञाणं. तेनाह आयस्मा धम्मसेनापति – ‘‘पच्चयपरिग्गहे पञ्ञा धम्मट्ठितिञाण’’न्ति (पटि. म. मातिका ४). तथा चाह ‘‘पच्चयाकारे ञाण’’न्तिआदि. तत्थ धम्मानन्ति पच्चयुप्पन्नधम्मानं. पवत्तिट्ठितिकारणत्ताति पवत्तिसङ्खाताय ठितिया कारणत्ता. ‘‘जातिपच्चया जरामरण’’न्तिआदिना अद्धत्तये अन्वयब्यतिरेकवसेन पवत्तिया छब्बिधस्स ञाणस्स. खयो नाम विनासो, सोव भेदोति. विरज्जनं पलुज्जनं. निरुज्झनं अन्तरधानं. एकेकस्मिन्ति जरामरणादीसु एकेकस्मिं. पुब्बे ‘‘यथाभूतञाण’’न्ति तरुणविपस्सनं आह. तस्मा इधापि धम्मट्ठितिञाणं विपस्सनाति गहेत्वा ‘‘विपस्सनापटिविपस्सना कथिता’’ति वुत्तं.
दुतियञाणवत्थुसुत्तवण्णना निट्ठिता.