६. मल्लिकासुत्तवण्णना

१२७. एकच्चाति पण्डिता सपञ्ञा. सेय्याति वरा. गाथासुखत्थं ससुरसद्दलोपं कत्वा ‘‘सस्सुदेवा’’ति वुत्तन्ति आह ‘‘सस्सुससुरदेवता’’ति. दिसाजेट्ठकाति चतूसुपि दिसासु जेट्ठकसीसेन हि लोकं वदति. तादिसायाति तथारूपाय मेधावितादिगुणवुत्तिया. सुभरियायाति सुखेत्तभूताय सुन्दरित्थियाति अत्थो.

मल्लिकासुत्तवण्णना निट्ठिता.