५. दुतियसङ्गामसुत्तवण्णना
१२६. सुणाथाति ‘‘वत्वा’’ति वचनसेसो. उपकप्पतीति सम्भवति. सय्हं होतीति कातुं सक्का होति. ‘‘यदा चञ्ञे’’ति च-कारो निपातमत्तन्ति आह ‘‘यदा अञ्ञे’’ति. विलुम्पन्तीति विनासं अच्छिन्दनं करोन्ति. विलुम्पीयतीति विलुत्तपरसन्तकस्स असकत्ता पुग्गलो दिट्ठधम्मिकं कम्मफलं पटिसंवेदेन्तो विय सयम्पि परेन विलुम्पीयति, धनजानिं पापुणाति. ‘‘कारण’’न्ति हि मञ्ञतीति पापकिरियं अत्तनो हितावहं कारणं कत्वा मञ्ञति. जयन्तो पुग्गलो ‘‘इदं नाम जिनामी’’ति मञ्ञमानो सयम्पि ततो पराजयं पापुणाति. घट्टेतारन्ति पापकम्मविपाकं. कम्मविवट्टेनाति कम्मस्स विवट्टनेन, पच्चयलाभेन लद्धावसरेन विवट्टेत्वा विगमितेन कम्मेनाति अत्थो.
दुतियसङ्गामसुत्तवण्णना निट्ठिता.