६. यजमानसुत्तवण्णना

२६२. यजन्तानन्ति दक्खिणेय्यं उद्दिस्स देन्तानं. अट्ठुप्पत्तिको सुत्तनिक्खेपोति दस्सेत्वा अत्थवण्णनं कातुं ‘‘तदा किरा’’तिआदि वुत्तं. अग्गन्ति सेट्ठं. तेहि तेहि वा यथालद्धसप्पिआदयो मा नस्सन्तु, अग्गभावेन गहितानि सप्पिआदीनि केवलं अग्गिम्हि झापनेन, देवा मनुस्सा मिच्छागाहेन मा नस्सन्तु. तक्केनाति तक्कमत्तेन. ‘‘कथेमा’’ति अम्हे मञ्ञथ, इदानि पस्सथ, पच्चक्खतो अयं वो…पे… आगच्छतीति आहंसूति योजना.

उपधिविपाकन्ति उपधीसु वा विपच्चति, उपधयो वा विपाका एतस्साति उपधिविपाकं. विप्फारवन्तं होति विपुलपक्खताय. भिक्खुसङ्घस्स अदंसु ‘‘सम्मासम्बुद्धेन महाब्रह्मुना च एवं ओवादो दिन्नो’’ति.

यजमानसुत्तवण्णना निट्ठिता.