१०. सङ्घवन्दनासुत्तवण्णना

२६६. पूतिम्हि देहे मातु सरीरे सयनतो, अत्तनो एव वा पूतिदेहं सरीरं तस्मिं ठितताय अवत्थरित्वा सयनतो पूतिदेहसयाति योजना. कुणपम्हेतेति एते मनुस्सा असुचिदुग्गन्धजेगुच्छपटिक्कूले मातुकुच्छिसङ्खाते कुणपस्मिं दस मासे निमुग्गा. तेसं किन्नाम त्वं पिहयसीति योजना. एतेसं एतं विहयामीति एतेसं इसीनं एतं सम्मापटिपत्तिं विहयामि. इदानि तं पटिपत्तिं दस्सेतुं ‘‘न ते सं कोट्ठे ओपेन्ती’’ति वुत्तं. धञ्ञं कोट्ठे न पक्खिपन्ति पक्खिपितब्बस्स च अभावतो. तेनाह ‘‘न हि एतेसं धञ्ञ’’न्ति. परेसं निट्ठितन्ति परेसं गहितं सन्तकं तेसं पाकाय निट्ठितं. भिक्खाचारवत्तेनाति पिण्डाचरियाय. एसमाना परियेसन्ता. एवं परियिट्ठेन. यापेन्ति, न एसन्ति अनेसनं. सुसमादिन्नसुन्दरवताति सुट्ठु समादिन्नसोभनवता.

एवं सुभासितभासिनोति गन्थधुरविपस्सनाधुरानं वसेन गुणपरिमाणसुभासितस्सेव भासनसीला. अरियेन तुण्हीभूतेन तुण्हीभूता. ततो एव मनस्स सातिसयं समञ्चरा. गहितदण्डेसु परामासादिपयुत्तेसु दण्डादानादिहेतु उप्पज्जनककिलेसपरिळाहाभावतो निब्बुता. तेनाह ‘‘विस्सट्ठदण्डा’’ति. सादानेसूति सभवादानेसु. अनादानाति तब्बिरहिता. तेनाह ‘‘भवयोनी’’तिआदि.

सङ्घवन्दनासुत्तवण्णना निट्ठिता.

दुतियवग्गवण्णना निट्ठिता.