१. वतपदसुत्तवण्णना

२५७. समादातब्बतो वतानि, अञ्ञमञ्ञं असङ्करसभावेन पब्बजितब्बतो पदानि, ततो एव असंकिण्णभागाति कत्वा ‘‘वतकोट्ठासानी’’ति वुत्तं. समत्तानीति पुञ्ञविसेसताय पुज्जभवफलनिब्बत्तनेन कित्तिसञ्ञानेन च समं अत्तानि समत्तानि. परिपुण्णानीति अखण्डादिभावेन सब्बसो पुण्णानि. समादिन्नानीति तत्थ सक्कच्चकारिताय सम्मा आदिन्नानि. मातुलानीति पितुभगिनी, न या काचि मातुलस्स भरिया कुलजेट्ठकानं अधिप्पेतत्ता, भरियापि वा मातुलसम्बन्धतो गहेतब्बा, तथा सति महापितुभरियादीनम्पि सङ्गहो दट्ठब्बो.

आदि-सद्देन जेट्ठभगिनीनं सङ्गहो. अपचितिकारकोति तेसं पच्चुट्ठानकरो. यो कोचि ददन्तोपि सापेक्खो देति, सो मुत्तचागो न होति, अयं पन न एवन्ति ‘‘मुत्तचागो होती’’ति वुत्तं. विस्सट्ठचागोति निरपेक्खपरिच्चागोति अत्थो. यथा पाणातिपातबहुलो ‘‘लोहितपाणी’’ति वुच्चति, तथा दानबहुलो ‘‘पयतपाणी’’ति वुत्तोति आह ‘‘देय्यधम्मदानत्थाय सदा धोतहत्थो’’ति. वोस्सग्गरतोति देय्यधम्मस्स परिच्चजने अभिरतो. परेहि याचितब्बारहोति परेहि याचितुं युत्तो इच्छितस्स अत्थस्स तावदेव विस्सज्जनतो. दानेनेव युत्तोति सब्बकालं दानेनेव युत्तो अभिण्हं पवत्तमहादानत्ता. दाने च संविभागे चाति परस्स सम्पुण्णं कत्वा परिच्चजनसङ्खाते दाने च अत्तना परिभुञ्जितब्बतो संविभजनसङ्खाते संविभागे च रतो अभिरतो.

वतपदसुत्तवण्णना निट्ठिता.