७. वनरोपसुत्तवण्णना
४७. केसन्ति सामिवसेन वुत्तकसद्दो ‘‘धम्मट्ठा सीलसम्पन्ना’’ति एत्थ पच्चत्तबहुवचनवसेन परिणामेतब्बो. अत्थवसेन हि विभत्तिविपरिणामो. के जनाति एत्थ वा वुत्तकेसद्दो सीहविलोकननयेन आनेत्वा योजेतब्बोति आह ‘‘के धम्मट्ठा, के सीलसम्पन्ना’’ति? पुच्छतीति इमिना तत्थ कारणमाह. फलादिसम्पत्तिया आरमन्ति एत्थ सत्ताति आरामो. आरामे रोपेन्ति निप्फादेन्तीति आरामरोपा. वनीयति छायासम्पत्तिया भजीयतीति वनं. तत्थ यं उपवनलक्खणं वनं, तं आरामग्गहणेनेव गहितन्ति तपोवनलक्खणं, तं दस्सेन्तो ‘‘सीमं परिक्खिपित्वा’’तिआदिमाह. विसमेति उदकचिक्खल्लेन विसमे पदेसे. पानीयं पिवन्ति एत्थाति पपा, तं पपं. उदकं पीयति एत्थाति वा पपा. तळाकादीति आदि-सद्देन मातिकं सङ्गण्हाति.
इममत्थं सन्धायाति इमिना कम्मप्पथप्पत्तं पटिक्खिपति. अत्तना कतञ्हि पुञ्ञं अनुस्सरतो तं आरब्भ बहुं पुञ्ञं पसवति, न पन यथा कतं पुञ्ञं सयमेव पवड्ढति. तस्मिं धम्मे ठितत्ताति तस्मिं आरामरोपनादिधम्मे पतिट्ठितत्ता. तेनपि सीलेन सम्पन्नत्ताति तेन यथावुत्तधम्मे कतसीले ठत्वा चिण्णेन तदञ्ञेनपि कायवाचसिकसंवरलक्खणेन सीलेन समन्नागतत्ता. दस कुसला धम्मा पूरेन्ति दुच्चरितपरिवज्जनतो. सेसं वुत्तनयमेव.
वनरोपसुत्तवण्णना निट्ठिता.