६. सद्धासुत्तवण्णना

३६. तत्वस्साति ओ-कारस्स व-कारादेसं अ-कारस्स च लोपं कत्वा निद्देसोति आह ‘‘ततो अस्सा’’ति. ‘‘ततस्सा’’ति वा पाठो, ततोति च सद्धाहेतूति अत्थो. नानुपतन्तीति न वत्तन्ति. पमादं करोन्तीति पमज्जन्ति, मिच्छा पटिपज्जन्तीति अत्थो. लक्खणानीति अनिच्चादिलक्खणानि. उपनिज्झायतीति उपेच्च ञाणचक्खुना पेक्खति, अनुपस्सतीति अत्थो. आगतकिच्चन्ति आहतकिच्चं, अयमेव वा पाठो. साधेतीति असम्मोहपटिवेधवसेन निप्फादेति, तथलक्खणं निरोधसच्चं उपनिज्झायतीति अयमत्थो मग्गेपि वत्तब्बो तेन विना असम्मोहपटिवेधस्स असम्भवतो. कसिणारम्मणस्साति इदं लक्खणवचनं. अकसिणारम्मणसमापत्तियोपि हि सन्तीति. यथा च कसिणारम्मणानि अट्ठन्नं समापत्तीनं अवसेसानञ्च तदारम्मणानं पच्चवेक्खणवसेन चित्तानं, एवं तेन तानि आरम्मणानि गहितानीति ‘‘कसिणारम्मणस्स’’इच्चेव वुत्तं. परमं उत्तमं सुखन्ति वत्तब्बतो परमसुखं अरहत्तं.

सद्धासुत्तवण्णना निट्ठिता.