२. सतिविनयकथा

१९५. परम्मुखं विनेति विनासेतीति विनयो, परम्मुखं विनेति विनासेति अनेनाति वा विनयो, विनयकम्मं. सङ्घधम्मविनयपुग्गलसम्मुखानं दातब्बो विनयो सम्मुखाविनयो. पञ्चिमानीति एत्थ पञ्चन्नं सरूपं दस्सेन्तो आह ‘‘सुद्धस्सा’’तिआदि. अनुवदितस्स दानन्ति सम्बन्धो. एतानीति पञ्च अङ्गानि. ‘‘एकेकअङ्गवसेन न लब्भन्ती’’ति इमिना समुदायवाक्यनिब्बत्तिभावतो पञ्चङ्गवसेनेव लब्भन्तीति दस्सेति. देसनामत्तमेवेतन्ति ‘‘पञ्चिमानी’’ति एतं वचनं देसनामत्तमेव, न अवयववाक्यनिब्बत्तिवचनन्ति अधिप्पायो. धम्मन्ति भूतं. एत्थाति ‘‘पञ्चिमानि भिक्खवे’’तिआदिवचने. तत्थ चाति ‘‘पञ्चिमानि भिक्खवे’’तिआदिवचने च. अनुवदन्तीति एत्थ अनुद्धंसनेन वदन्तीति दस्सेन्तो आह ‘‘चोदेन्ती’’ति. अयं पन सतिविनयो दातब्बोति सम्बन्धो. अनागामिनोपीति पिसद्दो सम्भावने, सकदागामिआदिके पन का नाम कथाति दस्सेति. सो च खोति सतिविनयो च. चोदियमानेयेवाति चोदियमानस्सेव, अयमेव वा पाठो. तस्मिन्ति सतिविनयस्मिं दिन्नेति सम्बन्धो. अचोदितत्ता कथा न रूहतीति आह ‘‘चोदेन्तोपी’’तिआदि. आपज्जतीति चोदको आपज्जति. चोदनादिअसारुप्पे विनेति विनासेतीति विनयो, विनेति विनासेति अनेनाति वा विनयो, विनयकम्मं. सतिवेपुल्लपत्तस्स दातब्बो विनयो सतिविनयो.