४. पटिसारणीयकम्मकथा

३३. सुधम्मवत्थुस्मिं एवमत्थो वेदितब्बोति योजना. अनपलोकेत्वाति एत्थ अपपुब्बो लोकसद्दो आपुच्छनत्थोति आह ‘‘न आपुच्छित्वा’’ति.

३४. किन्ति किं नाम खादनीयभोजनीयं. वोति तुम्हेहि. गहपतीति आलपनपदं. थेरानं अत्थायाति सम्बन्धो. पटियत्तन्ति पटियादितं. ‘‘एतं अवोचा’’ति इमिना एतदवोचाति एत्थ निग्गहितादेससन्धिं दस्सेति. यदिदन्ति सद्दो ‘‘तिलसंगुळिका’’ति पदेन योजितत्ता इत्थिलिङ्गोति आह ‘‘या अय’’न्ति. तिलसक्खलिकाति तिलेन संसट्ठा सक्खलिका. ‘‘सा नत्थी’’ति इमिना उत्तरवाक्ये यंसद्दस्स पुब्बवाक्ये तंसद्दापेक्खतं दस्सेति. एको पुरिसोति सम्बन्धो. पूवियोति पूवं, पूवेन वा कयविक्कयो. तेनाति कारणेन. नन्ति गहपतिं. थेरोति सुधम्मत्थेरो. यदेव किञ्चीति एत्थ किञ्चि एव यं वचनन्ति दस्सेन्तो आह ‘‘किञ्चिदेव तिलसंगुळिकावचन’’न्ति. इदन्ति इमं अत्थं. सोति कुक्कुटपोतको. काकवस्सितन्ति काकस्स वस्सितं, नेव अकासीति सम्बन्धो. तयापीति पिसद्दो कुक्कुटपोतकं अपेक्खति. नेव भिक्खुवचनं वुत्तं, न गिहिवचनं वुत्तं, इति इममत्थं दस्सेतीति योजना.

अधम्मकम्मादिद्वादसककथा

३९. पुरिमेहि कम्मेहीति सम्बन्धो. तत्थाति अङ्गेसु. यथा परिसक्कियमाने गिहिनो लाभं न लभन्तीति योजना. परिपुब्बो सक्कधातु परक्कमत्थोति आह ‘‘परक्कमन्तो’’ति. तत्थाति अनत्थादीसु. अत्थभङ्गोति गिहीनं अत्थस्स भङ्गो. अवसनन्ति गिहीनं अवसनं. गिहीनन्ति एत्थ साम्यत्थे सामिवचनन्ति आह ‘‘गिहीनं सन्तिके’’ति. यथा करियमाने सच्चो होति, एवं न करोतीति योजना. एकङ्गेनापीति पिसद्दो सम्भावनत्थो, ततो अधिकेहि अङ्गेहि का नाम कथाति दस्सेति. एत्थाति पटिसारणीयकम्मे. पटिमुखं अत्तनो दोसं सरापेतब्बं अनेन विनयकम्मेनाति पटिसारणीयं, तमेव कम्मं पटिसारणीयकम्मं.