१८८. आदायसत्तककथा

३११. न पच्चेस्सन्ति एत्थ पतीत्यूपसग्गस्स पुनत्थं, इधातुया च गत्यत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘न पुन आगमिस्स’’न्ति. एवं पक्कमतो छिज्जतीति सम्बन्धो.

एतञ्चाति पक्कमनन्तिकं, कथिनुद्धारञ्च. ताहन्ति ते अहं. तेति तुय्हं.

अञ्ञन्ति अत्तनो विहारतो अञ्ञं. एवं होतीति एसो परिवितक्को होति. सोति आवासपलिबोधो. आदिच्चबन्धुना वुत्तोति योजना.

द्वे पलिबोधा एकतो छिज्जन्तीति सम्बन्धो. अपुब्बं अचरिमन्ति एकपहारेनेव. सो पलिबोधूपच्छेदो कस्मा वित्थारतो न वुत्तोति आह ‘‘सो पना’’तिआदि. सो पनाति पलिबोधूपच्छेदो पन. न वुत्तोति सम्बन्धो. एत्थाति इमस्मिं कथिनुब्भारे. कस्मा अयं कथिनुद्धारो ‘‘नासनन्तिको’’ति वुत्तोति आह ‘‘यस्मा’’तिआदि. तस्साति भिक्खुनो.

आसावच्छेदिके छिज्जतीति सम्बन्धो. अयं पनाति आसावच्छेदिको कथिनुद्धारो पन. अनेकपभेदो होतीति सम्बन्धो. तस्साति भिक्खुस्स. वुत्तोति अयं आसावच्छेदिको कथिनुद्धारो वुत्तोति योजना. एत्थ पनाति इमस्मिं पन ठाने. तत्थाति सीमातिक्कन्तिके.

३१२-३२५. एवन्तिआदि निगमनं. सत्तकेति अट्ठसु मातिकासु आसावच्छेदतो सेसे सत्तपमाणे, सत्तसमूहे वा. तेयेवाति सत्तके एव. ततोति वारतो. ये येति कथिनुद्धारा. इतरेहीति आसावच्छेदतो अञ्ञेहि. ये पलिबोधा वुत्ताति सम्बन्धो. आवासो चजीयति अनेनाति चत्तन्ति वचनत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘येन चित्तेना’’तिआदि. तन्ति चित्तं. ‘‘एसेव नयो’’ति इमिना आवासो वमीयति अनेनाति वन्तं. आवासतो मुच्चति अनेनाति मुत्तन्ति वचनत्थं अतिदिसति. सब्बत्थाति सब्बस्मिं कथिनक्खन्धके.

इति कथिनक्खन्धकवण्णनाय योजना समत्ता.