११३. अन्तराये अनापत्तिवस्सच्छेदकथा

२०१. अविदूरेति आसन्ने. तत्थाति गामे. सत्ताहवारेनाति सत्ताहे एकवारेन. अरुणो उट्ठापेतब्बोति विहारे अरुणो उट्ठापेतब्बो. तत्रेवाति गामेयेव. मयन्ति भिक्खू सन्धाय वुत्तं. पुन मयन्ति मनुस्से सन्धाय वुत्तं. तेसंयेवाति वस्सच्छेदभिक्खूनं एव. तन्ति सलाकभत्तादिं. वस्सग्गेनाति वस्सगणनाय.

वस्सावासिकन्ति वस्सावासानं दातब्बं चीवरं. तत्थाति तस्मिं विहारे. येसं पापितन्ति सम्बन्धो. विहारेति वुट्ठितगामविहारे. उपनिक्खित्तकं भण्डन्ति सम्बन्धो. इधाति भिक्खुनो निवासट्ठाने. यं चीवरादिवेभङ्गियभण्डं अत्थि, तन्ति योजना. तत्थेवाति वुट्ठितगामविहारे एव. इतोति खेत्तवत्थुआदितो. कप्पियकारकानं हत्थेति सम्बन्धो. तत्रुप्पादेपीति तस्स विहारस्स दिन्नखेत्तवत्थुआदितो उप्पादे पच्चयेपि. ‘‘तत्थेव गन्त्वा अपलोकेत्वा भाजेतब्ब’’न्ति वचनस्स युत्तिं दस्सेन्तो आह ‘‘सङ्घिकञ्ही’’तिआदि. अन्तोविहारे वाति अन्तोसीमाय वा. उभयत्थाति अन्तोसीमबहिसीम सङ्खातेसु द्वीसु ठानेसु ठितं वेभङ्गियभण्डन्ति सम्बन्धो.