११२. पहितेयेवअनुजाननकथा

१९९. भिक्खुगतिकोति भिक्खु एव गति पतिट्ठा एतस्साति भिक्खुगतिकोति वुत्ते भिक्खुनिस्सितको पुरिसोति आह ‘‘भिक्खूहि सद्धिं वसनकपुरिसो’’ति. पलुज्जतीति विनस्सति. भण्डं छेदापितन्ति एत्थ भण्डसद्दो परिक्खारत्थो एव, न मूलधनत्थोति आह ‘‘दब्बसम्भारभण्ड’’न्ति. छेदापितन्ति चुरादिगणिकधातुं ‘‘छिन्दापित’’न्ति रुधादिगणिकधातुया वण्णेति. दज्जाहन्ति एकारलोपसन्धीति आह ‘‘दज्जे अह’’न्ति. ‘‘दज्जेह’’न्तिपि पाठो. एवञ्हि सति अकारलोपसन्धि. दज्जेति ददेय्यं, ददामि वा. सङ्घकरणीयेनाति सङ्घस्स कातब्बेन किच्चेन. तमत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘यंकिञ्ची’’तिआदि. तत्थ यंकिञ्चि कातब्बन्ति योजना. चेतियछत्तवेदिकादीसूति चेतियस्स छत्ते च वेदिकाय च. आदिसद्देन सुधालिम्पादयो सङ्गण्हाति. तस्साति सङ्घकरणीयस्स. निप्फादनत्थं गन्तब्बन्ति सम्बन्धो.

एत्थाति वस्सूपनायिकक्खन्धके. ‘‘अनिमन्तितेना’’ति पदं ‘‘गन्तु’’न्ति पदे भावकत्ता. गन्तुन्ति गमितुं, गमनं वा ‘‘न वट्टती’’ति पदे कत्ता. पठमंयेवाति धम्मस्सवनतो पठममेव. सन्निपतितब्बं इति कतिका कता होतीति योजना. भण्डकन्ति चीवरादिभण्डकं. गन्तुं न वट्टतीति सयमेव गन्तुं न वट्टतीति अत्थो दट्ठब्बो. तेन वुत्तं ‘‘सचे पना’’तिआदि. तत्थाति तं विहारं. ‘‘वट्टती’’ति इमिना वस्सच्छेदो च आपत्ति च न होतीति दस्सेति. अत्थायपीति पिसद्देन ‘‘भण्डकं धोविस्सामी’’ति अत्थं अपेक्खति. नन्ति अन्तेवासिकं. वट्टतीति आचरियस्स आणाय सत्ताहे अनतिक्कन्ते वट्टति, वस्सच्छेदो च आपत्ति च न होति. सत्ताहे अतिक्कन्ते वस्सच्छेदोव होति, न आपत्तीति अधिप्पायो.