३. हसधम्मसिक्खापदं

३३५. ततिये पकारेन करीयति ठपीयतीति पकतं पञ्ञत्तन्ति दस्सेन्तो आह ‘‘यं भगवता’’तिआदि. यन्ति सिक्खापदं.

३३६. हससङ्खातो धम्मो सभावो हसधम्मोति वुत्ते अत्थतो कीळिकायेवाति आह ‘‘कीळिका वुच्चती’’ति.

३३७. गोप्फकानन्ति चरणगण्ठिकानं. ते हि पादे पादं ठपनकाले अञ्ञमञ्ञूपरि ठपनतो गोपीयन्तीति गोप्फा, ते एव गोप्फकाति वुच्चन्ति. पादस्स हि उपरि पादं ठपनकाले एकस्स उपरि एको न ठपेतब्बो. तेनाह भगवा ‘‘पादे पादं अच्चाधाया’’ति (दी. नि. २.१९६; म. नि. १.४२३; अ. नि. ३.१६). ओट्ठजो दुतियो. ओरोहन्तस्स भिक्खुनोति सम्बन्धो.

३३८. फियारित्तादीहीति आदिसद्देन लङ्कारादयो सङ्गण्हाति. केचि वदन्तीति सम्बन्धो. पतनुप्पतनवारेसूति पतनवार उप्पतनवारेसु. तत्थाति तस्सं खित्तकथलायं. हीति सच्चं, यस्मा वा. ठपेत्वा कीळन्तस्साति सम्बन्धो. लिखितुं वट्टति कीळाधिप्पायस्स विरहितत्ताति अधिप्पायो. कीळाधिप्पायेन अत्थजोतकं अक्खरं लिखन्तस्सापि आपत्तियेवाति वदन्ति. एत्थाति इमस्मिं सिक्खापदेति. ततियं.