६. चारित्तसिक्खापदं
२९४. छट्ठे कस्मा तेहि ‘‘देथावुसो भत्त’’न्ति वुत्तं, ननु भिक्खूनं एवं वत्तुं न वट्टतीति आह ‘‘एत्थ तं किरा’’तिआदि. तस्माति यस्मा अभिहटं अहोसि, तस्मा.
२९५. इदं पन वचनं आहाति सम्बन्धो. पसादञ्ञथत्तन्ति पसादस्स अञ्ञेनाकारेन भावो. नन्ति खादनीयं. ‘‘गहेत्वा आगमंसू’’तिइमिना ‘‘उस्सारियित्था’’ति एत्थ उकारस्स उग्गहत्थतञ्च सरधातुस्स गत्यत्थतञ्च अज्जतनिञुंविभत्तिया त्थत्तञ्च दस्सेति, उग्गहेत्वा सारिंसु अगमंसूति अत्थो.
२९८. यत्थाति यस्मिं ठाने. ठितस्स भिक्खुनो चित्तं उप्पन्नन्ति योजना. ततोति चित्तुप्पन्नतो. यन्ति भिक्खुं. पकतिवचनेनाति उच्चासद्दमकत्वा पवत्तेन सभाववचनेन. अन्तोविहारेति वचनस्स अतिसम्बाधत्ता अयुत्तभावं मञ्ञमानो आह ‘‘अपि च अन्तोउपचारसीमाया’’ति.
३०२. गामस्स अन्तरे आरामो तिट्ठतीति अन्तरारामो विहारो, तं गच्छतीति दस्सेन्तो आह ‘‘अन्तोगामे’’तिआदीति. छट्ठं.