२. उय्योजनसिक्खापदं
२७४. दुतिये पटिक्कमनअसनसालसद्दानं परियायत्ता वुत्तं ‘‘असनसालायपी’’ति. भत्तस्स विस्सज्जनं भत्तविस्सग्गोति कते भत्तकिच्चन्ति आह ‘‘भत्तकिच्च’’न्ति. सम्भूधातुस्स पपुब्बअपधात्वत्थत्ता वुत्तं ‘‘न पापुणी’’ति.
२७६. वुत्तावसेसन्ति वुत्तेहि मातुगामेन सद्धिं हसितुकामतादीहि अवसेसं. तस्मिन्ति उय्योजितभिक्खुम्हि. अत्थतोति विजहन्तविजहितभिक्खूनं अविनाभावसङ्खातअत्थतो. इतरेनाति उय्योजकभिक्खुना. तत्थाति ‘‘दस्सनूपचारं वा सवनूपचारं वा’’तिवचने. एत्थाति निद्धारणसमुदायो, दस्सनूपचारसवनूपचारेसूति अत्थो. ‘‘तथातिइमिना द्वादसहत्थपमाणं अतिदिसति. तेहीति कुट्टादीहि. तस्साति दस्सनूपचारातिक्कमस्स. ‘‘वुत्तपकारमनाचार’’न्ति इमिना ‘‘न अञ्ञो कोचि पच्चयो’’ति एत्थ अञ्ञसद्दस्स अपादानं दस्सेति, ‘‘कारण’’न्तिइमिना पच्चयसद्दस्सत्थं.
२७७. कलिसद्दस्स पापपराजयसङ्खातेसु द्वीसु अत्थेसु पापसङ्खातो कोधोति आह ‘‘कलीति कोधो’’ति. ‘‘आण’’न्तिइमिना सासनसद्दस्सत्थं दस्सेति. वुत्तञ्हि ‘‘आणा च सासनं ञेय्य’’न्ति. कोधवसेन वदतीति सम्बन्धो. दस्सेत्वा वदतीति योजना. इमस्स ठानं निसज्जं आलोकितं विलोकितं पस्सथ भोति योजना. इमिनापीति अमनापवचनं वचनेनापीति. दुतियं.