१०. सप्पाणकसिक्खापदं

१४०. दसमे ‘‘जान’’न्ति गच्छन्तादिगणोति आह ‘‘जानन्तो’’ति. सं विज्जति पाणो एत्थाति सपाणकं. एतन्ति उदकं. सयं जानन्तोपि परेन जानापेन्तोपि जानातियेव नामाति आह ‘‘यथा तथा वा’’ति. सपाणकं उदकन्ति करणत्थे चेतं उपयोगवचनं, तेनाह ‘‘तेन उदकेना’’ति. पुब्बेति पथविखणनसिक्खापदादिके.

तत्थाति ‘‘सिञ्चेय्य वा सिञ्चापेय्य वा’’तिपदे. धारन्ति सोतं. मातिकं पमुखन्ति मातिकं अभिमुखं. तत्थ तत्थाति तस्मिं तस्मिं ठाने. अञ्ञतो ठानतो अञ्ञं ठानं नेतीति योजना. ‘‘सपाणकं उदक’’न्ति सामञ्ञवचनस्सपि विसेसे अवट्ठानतो, विसेसत्थिना च विसेसस्स अनुपयोजितब्बतो इध विसेसउदकन्ति सन्धायभासितत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘इदं पना’’तिआदि. इदं पन न वुत्तन्ति सम्बन्धो. यन्ति उदकं ‘‘गच्छती’’तिपदे कत्ता. यत्थाति यस्मिं उदकेति. दसमं.

भूतगामवग्गो दुतियो.