५. पकिण्णकनिद्देसो

५३. सङ्घिकं गरुभण्डं यो, देति अञ्ञस्स इस्सरो;

थुल्लच्चयं यथावत्थुं, थेय्या पाराजिकादिपि.

५४. कुसादिमयचीरानि, कम्बलं केसवालजं;

समयं विना धारयतो, लूकपक्खाजिनक्खिपं.

५५. सत्थकम्मे वत्थिकम्मे, सं निमित्तञ्च छिन्दतो;

थुल्लच्चयं मनुस्सानं, मंसादिभोजनेपि वा.

५६. कदलेरकक्कदुस्सानि, पोत्थकं सब्बनीलकं;

सब्बपीतादिकञ्चापि, धारयन्तस्स दुक्कटं.

५७. हत्थिस्सुरगसोणानं, सीहब्यग्घच्छदीपिनं;

तरच्छस्स च मंसादिं, उद्दिस्सकतकम्पि च.

५८. अनापुच्छितमंसञ्च, भुञ्जतो दुक्कटं सिया;

यातानुपुब्बं हित्वान, दकतित्थादिकं वजे.

५९. सहसा वुब्भजित्वान, पविसे निक्खमेय्य वा;

वच्चपस्सावकुटिकं, विना उक्कासिकं विसे.

६०. नित्थुनन्तो करे वच्चं, दन्तकट्ठञ्च खादयं;

वच्चपस्सावदोणीनं, बहि वच्चादिकं करे.

६१. खरेन चावलेखेय्य, कट्ठं पातेय्य कूपके;

ऊहतञ्च न धोवेय्य, उक्लापञ्च न सोधये.

६२. दककिच्चं करोन्तस्स, कत्वा ‘‘चपुचपू’’ति च;

अनज्झिट्ठोव थेरेन, पातिमोक्खम्पि उद्दिसे.

६३. अनापुच्छाय पञ्हस्स, कथने विस्सज्जनेपि च;

सज्झायकरणे दीप-जालने विज्झापनेपि च.

६४. वातपानकवाटानि, विवरेय्य थकेय्य वा;

वन्दनादिं करे नग्गो, गमनं भोजनादिकं.

६५. परिकम्मं करे कारे, तिपटिच्छन्नकं विना;

कायं नहायं घंसेय्य, कुट्टे थम्भे तरुम्हि वा.

६६. कुरुविन्दकसुत्तेन, अञ्ञमञ्ञस्स कायतो;

अगिलानो बहारामे, चरेय्य सउपाहनो.

६७. उपाहनं यो धारेति, सब्बनीलादिकम्पि च;

निमित्तं इत्थिया रत्तो, मुखं वा भिक्खदायिया.

६८. उज्झानसञ्ञी अञ्ञस्स, पत्तं वा अत्तनो मुखं;

आदासादिम्हि पस्सेय्य, उच्चासनमहासने.

६९. निसज्जादिं करोन्तस्स, दुक्कटं वन्दनेपि च;

उक्खित्तानुपसम्पन्न-नानासंवासकादिनं.

७०. एकतो पण्डकित्थीहि, उभतोब्यञ्जनेन वा;

दीघासने निसीदेय्य, अदीघे आसने पन.

७१. असमानासनिकेन, मञ्चपीठे सयेय्य वा;

कुलसङ्गहत्थं ददतो, फलपुप्फादिकम्पि च.

७२. गन्थिमादिं करे कारे, जिनवारितपच्चये;

परिभुञ्जेय्य अब्यत्तो, अनिस्साय वसेय्य वा.

७३. अनुञ्ञातेहि अञ्ञस्स, भेसज्जं वा करे वदे;

करे सापत्तिको भिक्खु, उपोसथप्पवारणं.

७४. द्वारबन्धादिके ठाने, परिवत्तकवाटकं;

अपिधाय विनाभोगं, नियोगं वा सये दिवा.

७५. धञ्ञित्थिरूपरतनं, आवुधित्थिपसाधनं;

तूरियभण्डं फलं रुक्खे, पुब्बण्णादिञ्च आमसे.

७६. ससित्थोदकतेलेहि, फणहत्थफणेहि वा;

केसमोसण्ठनेकस्मिं, भाजने भोजनेपि च.

७७. एकत्थरणपावुरणा, सयेय्युं द्वेकमञ्चके;

दन्तकट्ठञ्च खादेय्य, अधिकूनं पमाणतो.

७८. योजेति वा योजापेति, नच्चं गीतञ्च वादितं;

दस्सनं सवनं तेसं, करोन्तस्स च दुक्कटं.

७९. वीहादिरोपिमे चापि, बहिपाकारकुट्टके;

वच्चादिछड्डनादिम्हि, दीघकेसादिधारणे.

८०. नखमट्ठकरणादिम्हि, सम्बाधे लोमहारणे;

परिकम्मकतं भूमिं, अक्कमे सउपाहनो.

८१. अधोतअल्लपादेहि, सङ्घिकं मञ्चपीठकं;

परिकम्मकतं भित्तिं, आमसन्तस्स दुक्कटं.

८२. सङ्घाटियापि पल्लत्थे, दुप्परिभुञ्जेय्य चीवरं;

अकायबन्धनो गामं, वजे कत्वान वच्चकं.

८३. नाचमेय्य दके सन्ते, समादेय्य अकप्पिये;

देसनारोचनादिम्हि, सभागापत्तियापि च.

८४. न वसे वस्सं विसंवादे, सुद्धचित्ते पटिस्सवं;

वस्सं वसित्वा गमने, अननुञ्ञातकिच्चतो.

८५. विनापदं तरुस्सुद्धं, पोरिसम्हाभिरूहणे;

अपरिस्सावनोद्धानं, वजे तं याचतो न दे.

८६. अत्तनो घातने इत्थि-रूपादिं कारयेय्य वा;

हित्वा मालादिकं चित्तं, जातकादिं सयं करे.

८७. भुञ्जन्तमुट्ठपे तस्स, सालादीसु निसीदतो;

वुड्ढानं पन ओकासं, अदत्वा वापि दुक्कटं.

८८. यानादिमभिरूहेय्य, कल्लको रतनत्तयं;

आरब्भ वदे दवञ्ञ-परिसायोपलालने.

८९. कायादिं विवरित्वान, भिक्खुनीनं न दस्सये;

वाचे लोकायतं पलितं, गण्हेय्य गण्हापेय्य वा.

९०. यत्थ कत्थचि पेळायं, भुञ्जतो पत्तहत्थको;

वातपानकवाटं वा, पणामे सोदकम्पि च.

९१. उण्हेय्य पटिसामेय्य, अतिउण्हेय्य वोदकं;

ठपेय्य भूमियं पत्तं, अङ्के वा मञ्चपीठके.

९२. मिड्ढन्ते परिभण्डन्ते, पादे छत्ते ठपेति वा;

चलकादिं ठपे पत्तं, पत्ते वा हत्थधोवने.

९३. पत्तेन नीहरन्तस्स, उच्छिट्ठमुदकम्पि च;

अकप्पियम्पि पत्तं वा, परिभुञ्जेय्य दुक्कटं.

९४. वदे ‘‘जीवा’’ति खिपिते, न सिक्खति अनादरो;

परिमण्डलकादिम्हि, सेखिये दुक्कटं सिया.

९५. यो भण्डगारे पयुतोव भण्डकं,

मातून पाचित्तियमस्स गोपये;

दवाय हीनेनपि जातिआदिना,

वदेय्य दुब्भासितमुत्तमम्पि योति.