२६. समानासनिकनिद्देसवण्णना

१९५. तिवस्सन्तरमेकमासनं भिक्खूनं अनुञ्ञातन्ति सम्बन्धो. तत्थ एकस्मिं आसने मञ्चादिके द्विन्नं आसनं निसीदनं एकमासनं. म-कारो सन्धिजो. कीदिसन्ति आह ‘‘तिवस्सन्तर’’न्ति. तिण्णं वस्सानमन्तरमेतस्साति तिवस्सन्तरो, द्वीहि वस्सेहि महन्ततरो वा दहरतरो वा भिक्खु, सो अस्स अत्थीति तिवस्सन्तरं, तिवस्सन्तरवन्तन्ति अत्थो. यो पन एकेन वस्सेन महन्ततरो वा दहरतरो वा एकवस्सोयेव वा, तब्बन्तताय वत्तब्बमेव नत्थि. अथ वा तिवस्सन्तरन्ति करणत्थे उपयोगवचनं, तिवस्सन्तरेन सद्धिन्ति अत्थो. तमेव समत्थेति ‘‘सत्तवस्से’’च्चादिना.

१९६. मुनि अनुञ्ञासीति सम्बन्धो. सब्बेहेवाति समानासनिकअसमानासनिकेहि सब्बेहेव सद्धिं.

१९७. दीघासनं दस्सेति ‘‘अन्त’’न्तिआदिना. यं तिण्णं निसीदितुं पहोति, तं अन्तं दीघासनन्ति सम्बन्धो. अन्तन्ति पच्छिमं. अदीघासने पन समानासनिका निसीदितुं लब्भन्तीति दस्सेन्तो ‘‘मञ्चके’’तिआदिमाह. सब्बत्थ अयथाकरणतो दुक्कटन्ति.

समानासनिकनिद्देसवण्णना निट्ठिता.