१०. अकप्पियमंसनिद्देसवण्णना

११३. इदानि मंसेसु पटिपज्जितब्बाकारं दस्सेतुं ‘‘मंसेसु च अकप्पिय’’न्ति उद्धटं. अकप्पियमंसम्हि दस्सिते कप्पियमंसं दस्सितमेव होति पारिसेसनयेन. उरगस्स चाति एत्थ सब्बोपि उरगो न कप्पति.

११४. एत्तावता जातिवसेन दसविधम्पि अकप्पियमंसं दस्सेत्वा इदानि कप्पियमंसेसुपि अकप्पियविधिं दस्सेतुं ‘‘उद्दिस्सकतमंसञ्च, यञ्च अप्पटिवेक्खित’’न्ति वुत्तं. तत्थ पञ्चसु सहधम्मिकेसु यस्स कस्सचि यं किञ्चि उद्दिस्स कतं उद्दिस्सकतं नाम, तं पन जानित्वा परिभुञ्जितुं सब्बेसम्पि न वट्टति, अजानन्तानं अनापत्ति. मच्छेसुपि एसेव नयो. अप्पटिवेक्खितन्ति अनुपपरिक्खितं, अनापुच्छितन्ति अत्थो. ‘‘न भिक्खवे अप्पटिवेक्खित्वा मंसं परिभुञ्जितब्बं, यो परिभुञ्जेय्य, आपत्ति दुक्कटस्सा’’ति (महाव. २८१) वुत्तं. मच्छेसु पन आपुच्छनकिच्चं नत्थि अकप्पियमच्छानं नत्थितायाति वदन्ति. इदानि एतेसु आपत्तिभेदं दस्सेतुं ‘‘थुल्लच्चय’’न्तिआदिमाह. तं सब्बं (कङ्खा. अट्ठ. सन्निधिकारकसिक्खापदवण्णना) उत्तानमेव.

११५. इदानि न केवलं इमेसं मनुस्सादीनं मंसमेव अकप्पियं, अट्ठिआदीनिपि अकप्पियानीति दस्सेतुं ‘‘अट्ठीपी’’तिआदि वुत्तं. तत्थ (महाव. अट्ठ २८१) लोमम्पेसन्ति लोमम्पि एसं अकप्पियमंसवत्थूनन्ति अत्थो. सचित्तकं वाति एतेसु पन उद्दिस्सकतमेव सचित्तकं, सेसा अचित्तकाति. अकप्पियमंसविनिच्छयो.

अकप्पियमंसनिद्देसवण्णना निट्ठिता.