४३. छन्ददाननिद्देसो

छन्ददानादीति –

३९९. भेरिं घण्टिं पताळेत्वा, कम्मप्पत्ते समागते;

सङ्घे हरेय्य छन्दं वा, पारिसुद्धिं पवारणं.

४००. एकं भिक्खुं उपग्गम्म, निसीदित्वा उक्कुटिकं;

अञ्जलिं पग्गण्हित्वान, ददे छन्दं विचक्खणो.

४०१. (क) ‘‘छन्दं दम्मि, छन्दं मे हर, छन्दं मे आरोचेही’’ति वत्तब्बं.

(ख) पारिसुद्धिं देन्तेन ‘‘पारिसुद्धिं दम्मि, पारिसुद्धिं मे हर, पारिसुद्धिं मे आरोचेही’’ति वत्तब्बं.

४०२. पारिसुद्धिप्पदानेन, सम्पादेति उपोसथं;

सङ्घस्स अत्तनो चापि, सेसकम्मं विबाधति.

४०३. छन्ददानेन सङ्घस्स, द्वयं साधेति नत्तनो;

तस्मा छन्दं ददन्तेन, दातब्बा पारिसुद्धिपि.

४०४. हरेय्येको बहूनम्पि, परम्परा न हारये;

परम्पराहटा छन्द-पारिसुद्धि न गच्छति.

४०५. सब्बूपचारं कत्वान, एवं देय्या पवारणा. ‘‘पवारणं दम्मि, पवारणं मे हर, पवारणं मे आरोचेहि, ममत्थाय पवारेही’’ति.

४०६. आरोचेत्वाथ सो सङ्घं, पवारेय्येवमागतो. ‘‘इत्थन्नामो, भन्ते, सङ्घं पवारेति दिट्ठेन वा सुतेन वा परिसङ्काय वा, वदतु तं सङ्घो अनुकम्पं उपादाय, पस्सन्तो पटिकरिस्सती’’ति.

४०७. गहेत्वा पारिसुद्धिं वा, छन्दं वापि पवारणं;

हारको सङ्घमप्पत्वा, विब्भमेय्य मरेय्य वा.

४०८. सामणेरादिभावं वा,

पटिजानेय्य नाहटा;

पत्वा सङ्घं तथा हेय्य,

आहटा होति हारको.

४०९. सङ्घप्पत्तो पमत्तो वा, सुत्तो नारोचयेय्य वा;

अनापत्तिव सञ्चिच्च, नारोचेन्तस्स दुक्कटन्ति.