४२. देसनानिद्देसो

देसनाति –

३८२. चागो यो भिक्खुभावस्स, सा पाराजिकदेसना;

यथावुत्तेन वुट्ठानं, गरुकापत्तिदेसना.

३८३. उक्कुटिकं निसीदित्वा, पग्गण्हित्वान अञ्जलिं;

थुल्लच्चयादिं देसेय्य, एवमेकस्स सन्तिके.

३८४. ‘‘अहं, भन्ते, एकं थुल्लच्चयापत्तिं आपज्जिं, तं तुम्हमूले पटिदेसेमी’’ति वत्वा तेन ‘‘पस्ससि, आवुसो, तं आपत्ति’’न्ति वुत्ते ‘‘आम, भन्ते, पस्सामी’’ति वत्वा पुन तेन ‘‘आयतिं, आवुसो, संवरेय्यासी’’ति वुत्ते ‘‘साधु सुट्ठु, भन्ते, संवरिस्सामी’’ति वत्तब्बं. ‘‘अहं, भन्ते, द्वे थुल्लच्चयापत्तियो आपज्जिं, अहं भन्ते सम्बहुला थुल्लच्चयापत्तियो आपज्जिं, ता तुम्हमूले पटिदेसेमी’’ति वत्तब्बं.

निस्सग्गियेसु पन ‘‘इदं मे, भन्ते, चीवरं दसाहातिक्कन्तं निस्सग्गियं, इमाहं आयस्मतो निस्सज्जामी’’ति. ‘‘इमानि मे, भन्ते, चीवरानि…पे… एतं मे, भन्ते, चीवरं…पे… एतानि मे, भन्ते, चीवरानि दसाहातिक्कन्तानि निस्सग्गियानि, एतानाहं आयस्मतो निस्सज्जामी’’ति.

३८५. निस्सज्जित्वान देसेय्य, आपत्तिं तेन भिक्खुना;

पटिग्गहेत्वा आपत्तिं, देय्यं निस्सट्ठचीवरं.

‘‘इमं, इमानि, एतं, एतानि चीवरानि आयस्मतो दम्मी’’ति.

३८६. (क) इदं मे, भन्ते, चीवरं रत्तिविप्पवुत्थं अञ्ञत्र भिक्खुसम्मुतिया निस्सग्गियं.

(ख) इदं मे, भन्ते, अकालचीवरं मासातिक्कन्तं निस्सग्गियं.

(ग) इदं मे, भन्ते, पुराणचीवरं अञ्ञातिकाय भिक्खुनिया धोवापितं निस्सग्गियं.

(घ) इदं मे, भन्ते, चीवरं अञ्ञातिकाय भिक्खुनिया हत्थतो पटिग्गहितं अञ्ञत्र पारिवत्तका निस्सग्गियं.

(ङ) इदं मे, भन्ते, चीवरं अञ्ञातकं गहपतिकं अञ्ञत्र समया विञ्ञापितं निस्सग्गियं.

(च) इदं मे, भन्ते, चीवरं अञ्ञातकं गहपतिकं ततुत्तरि विञ्ञापितं निस्सग्गियं.

(छ) इदं मे, भन्ते, चीवरं पुब्बे अप्पवारितो अञ्ञातकं गहपतिकं उपसङ्कमित्वा विकप्पं आपन्नं निस्सग्गियं.

(ज) इदं मे, भन्ते, चीवरं पुब्बे अप्पवारितो अञ्ञातके गहपतिके उपसङ्कमित्वा विकप्पं आपन्नं निस्सग्गियं.

(झ) इदं मे, भन्ते, चीवरं अतिरेकतिक्खत्तुं चोदनाय अतिरेकछक्खत्तुं ठानेन अभिनिप्फादितं निस्सग्गियं.

(ञ) इदं मे, भन्ते, कोसियमिस्सकं सन्थतं कारापितं निस्सग्गियं.

(ट) इदं मे, भन्ते, सुद्धकाळकानं एळकलोमानं सन्थतं कारापितं निस्सग्गियं.

(ठ) इदं मे, भन्ते, सन्थतं अनादियित्वा तुलं ओदातानं तुलं गोचरियानं कारापितं निस्सग्गियं.

(ड) इदं मे, भन्ते, सन्थतं ऊनकछब्बस्सानि कारापितं अञ्ञत्र भिक्खुसम्मुतिया निस्सग्गियं.

(ढ) इदं मे, भन्ते, निसीदनसन्थतं अनादियित्वा पुराणसन्थतस्स सामन्ता सुगतविदत्थिं कारापितं निस्सग्गियं.

(ण) इमानि मे, भन्ते, एळकलोमानि तियोजनपरमं अतिक्कामितानि निस्सग्गियानि.

(त) इमानि मे, भन्ते, एळकलोमानि अञ्ञातिकाय भिक्खुनिया धोवापितानि निस्सग्गियानि.

(थ) अहं, भन्ते, रूपियं पटिग्गहेसिं, इदं मे, भन्ते, निस्सग्गियं, इमाहं सङ्घस्स निस्सज्जामि.

(द) अहं, भन्ते, नानप्पकारकं रूपियसंवोहारं समापज्जिं, इदं मे, भन्ते, निस्सग्गियं, इमाहं सङ्घस्स निस्सज्जामीति.

३८७. निस्सज्जित्वान आपत्तिं, देसेय्याथ गिहिं वदे;

‘‘जानाहिम’’न्ति इमिना, सो वदेय्याहरामि किं.

३८८. अवत्वामन्ति तेलादिं, वदे भिक्खून कप्पियं;

यं आहरति सो तेन, परिवत्तेत्वान कप्पियं.

३८९. लब्भं ठपेत्वा द्वेपेते, सेसेहि परिभुञ्जितुं;

ततो अञ्ञेन लद्धोपि, भागो तेसं न कप्पति.

३९०. रुक्खच्छायाप्यन्तमसो, तन्निब्बत्ता न कप्पति;

निस्सट्ठं पटिलद्धम्पि, आदितो सन्थतत्तयं.

३९१. नो चे लभेथ एवं सो, इमं छड्डेहि संसियो;

एवम्पि भिक्खु छड्डेय्य, नो चे लभेथ सम्मतो.

३९२. एतानि दुतियो पत्तो, सङ्घे सेसानि लब्भरे;

सङ्घेकस्मिं गणे वत्तुं, लब्भं भासन्तरेनपि.

३९३. (क) अहं, भन्ते, नानप्पकारकं कयविक्कयं समापज्जिं, इदं मे, भन्ते, निस्सग्गियं.

(ख) अयं मे, भन्ते, पत्तो दसाहातिक्कन्तो निस्सग्गियो.

(ग) अयं मे, भन्ते, पत्तो ऊनपञ्चबन्धनेन पत्तेन चेतापितो निस्सग्गियो, इमाहं सङ्घस्स निस्सज्जामीति.

३९४. निस्सज्जित्वान देसेय्य, आपत्तिं पत्तगाहकं;

सम्मन्नित्वान सङ्घस्स, पत्तन्तं तस्स दापये.

३९५. (क) इदं मे, भन्ते, भेसज्जं सत्ताहातिक्कन्तं निस्सग्गियं.

(ख) इदं मे, भन्ते, वस्सिकसाटिकचीवरं अतिरेकमासे सेसे गिम्हाने परियिट्ठं, अतिरेकड्ढमासे सेसे गिम्हाने कत्वा परिदहितं निस्सग्गियं.

(ग) इदं मे, भन्ते, चीवरं भिक्खुस्स सामं दत्वा अच्छिन्नं निस्सग्गियं.

(घ) इदं मे, भन्ते, चीवरं सामं सुत्तं विञ्ञापेत्वा तन्तवायेहि वायापितं निस्सग्गियं.

(ङ) इदं मे, भन्ते, चीवरं पुब्बे अप्पवारितो अञ्ञातकस्स गहपतिकस्स तन्तवाये उपसङ्कमित्वा विकप्पं आपन्नं निस्सग्गियं.

(च) इदं मे, भन्ते, अच्चेकचीवरं चीवरकालसमयं अतिक्कामितं निस्सग्गियं.

(छ) इदं मे, भन्ते, चीवरं अतिरेकछारत्तं विप्पवुत्थं अञ्ञत्र भिक्खुसम्मुतिया निस्सग्गियं.

(ज) इदं मे, भन्ते, जानं सङ्घिकं लाभं परिणतं अत्तनो परिणामितं निस्सग्गियं, इमाहं आयस्मतो निस्सज्जामीति.

३९६. सेसं सब्बं यथायोगं, आदिम्हि विय योजये.

३९७. (क) अहं, भन्ते, एकं पाचित्तियापत्तिं आपज्जिं. द्वे सम्बहुला पाचित्तियापत्तियो आपज्जिं.

(ख) गारय्हं, भन्ते, धम्मं आपज्जिं असप्पायं पाटिदेसनीयं, तं पटिदेसेमीति. तेन ‘‘पस्ससि, आवुसो, तं धम्म’’न्ति वत्तब्बं.

(ग) अहं, भन्ते, एकं दुक्कटापत्तिं आपज्जिं. द्वे सम्बहुला दुक्कटापत्तियो आपज्जिं.

(घ) अहं, भन्ते, एकं दुब्भासितापत्तिं आपज्जिं. द्वे सम्बहुला दुब्भासितापत्तियो आपज्जिं. ता तुम्हमूले पटिदेसेमीति.

(ङ) ‘‘अहं, भन्ते, द्वे नानावत्थुका थुल्लच्चयापत्तियो आपज्जिं. सम्बहुला नानावत्थुका थुल्लच्चयापत्तियो आपज्जिं, ता तुम्हमूले पटिदेसेमी’’ति वत्वा तेन ‘‘पस्ससि, आवुसो, ता आपत्तियो’’ति वुत्ते ‘‘आम, भन्ते, पस्सामी’’ति वत्वा पुन तेन ‘‘आयतिं, आवुसो, संवरेय्यासी’’ति वुत्ते ‘‘साधु सुट्ठु, भन्ते, संवरिस्सामी’’ति वत्तब्बं.

३९८. अदेसनागामिनियं, अनापत्तिञ्च देसितं;

नाना संवासनिस्सीमट्ठितानं चतुपञ्चहि;

मनसा पकतत्तानं, नानेकाति न देसयेति.