४१. पकिण्णकनिद्देसो

पकिण्णकन्ति –

३३५. सद्वारबन्धने ठाने, सोदुक्खलकपासके;

सयन्तेन दिवा द्वारं, बन्धेय्य परिवट्टकं.

३३६. सन्ते विञ्ञुम्हि पुरिसे, आभोगो चापि कप्पति;

सवसे तं विनाकारं, सयन्तो दुक्कटं फुसे.

३३७. रतनानित्थिरूपानि, धञ्ञमित्थिपसाधनं;

तूरियावुधभण्डानि, आमसन्तस्स दुक्कटं.

३३८. सित्थतेलोदतेलेहि, फणहत्थफणेहि वा;

कोच्छेनवापि यो केसे, ओसण्ठेय्यस्स दुक्कटं.

३३९. नेकपावुरणा एकत्थरणा वा तुवट्टयुं;

तथेकमञ्चे भुञ्जेय्युं, एकस्मिं वापि भाजने.

३४०. चतुरङ्गुलतो ऊनमधिकट्ठङ्गुलं तथा;

दन्तकट्ठं न खादेय्य, लसुणं न अकल्लको.

३४१. हीनुक्कट्ठेहि उक्कट्ठं, हीनं वा जातिआदिहि;

उजुं वाञ्ञापदेसेन, वदे दुब्भासितं दवा.

३४२. दीघे नखे च केसे च, नासलोमे न धारये;

न लब्भं वीसतिमट्ठं, सम्बाधे लोमहारणं.

३४३. यथावुड्ढं न बाधेय्य, सङ्घुद्दिट्ठंव सङ्घिकं;

अधोतअल्लपादेहि, नक्कमे सयनासनं;

सुधोतपादकं वापि, तथेव सउपाहनो.

३४४. सङ्घाटिया न पल्लत्थे, भित्तादिं न अपस्सये;

परिकम्मकतं सन्ते, उदके नो न आचमे.

३४५. अकप्पियसमादाने, दवा सिलापविज्झने;

देसनाय सभागाय, आविकम्मे च दुक्कटं.

३४६. पटिस्सवविसंवादे, सुद्धचित्तस्स दुक्कटं;

पटिस्सवक्खणे एव, पाचित्ति इतरस्स तु.

३४७. न रुक्खमभिरूहेय्य, सति किच्चेव पोरिसं;

आपदासु यथाकामं, कप्पती अभिरूहितुं.

३४८. विनाद्धानं वजन्तस्स, दुक्कटं परिसावनं;

याचमानस्स अद्धाने, अददन्तस्स दुक्कटं.

३४९. थुल्लच्चयं फुसे अङ्गजातच्छेदेन दुक्कटं;

आबाधप्पच्चयाञ्ञत्र, सेसङ्गे अत्तघातने.

३५०. चित्तपोत्थकरूपानि, न करे न च कारये;

न वुट्ठापेय्य भुञ्जन्तं, आरामारञ्ञगेहसु.

३५१. यानानि पुमयुत्तानि, सिविकं हत्थवट्टकं;

पाटङ्किञ्च गिलानस्स, कप्पती अभिरूहितुं.

३५२. बुद्धं धम्मञ्च सङ्घञ्च, आरब्भ करणे दवं;

दुक्कटं परिसं वापि, अञ्ञस्स उपलाळने.

३५३. कायं ऊरुं निमित्तं वा, भिक्खुनीनं न दस्सये;

विवरित्वा न सिञ्चेय्य, ता कद्दमुदकादिना.

३५४. न गण्हतो च ओवादं, न पच्चाहरतोपि च;

बालं गिलानं गमियं, वज्जयित्वान दुक्कटं.

३५५. लोकायतं न वाचेय्य, पलितं न च गाहये;

पेळायपि न भुञ्जेय्य, न कीळे किञ्चि कीळितं.

३५६. पारुपे न निवासेय्य, गिहिपारुतनिवासनं;

संवेल्लियं निवासेय्य, दायं नालिम्पयेय्य वा.

३५७. वड्ढिं पयोजये याचे, नोञ्ञातकप्पवारिते;

अत्तनो परिभोगत्थं, दिन्नमञ्ञस्स नो ददे;

अग्गं गहेत्वा भुत्वा वा, कतिपाहं पुनो ददे.

३५८. उद्दिस्स याचने रक्खं, ञत्वाञत्वा व दण्डिनं;

गीवास्स दण्डिते दण्डो, सयं दण्डापने पन;

दण्डस्स अग्घभेदेन, ञेय्या पाराजिकादिका.

३५९. हरन्तेसु परिक्खारं, ‘‘चोरो चोरो’’ति भासिते;

अनत्थायेसं गण्हन्ते, दण्डं गीवास्स तत्तकं.

३६०. विघासुच्चारसङ्कार-मुत्तं छड्डेय्य दुक्कटं;

बहि पाकारकुट्टानं, वळञ्जे नावलोकिय;

हरिते वापि वीहादि-नाळिकेरादिरोपिमे.

३६१. योजापेतुं पयोजेतुं, पयुत्तानि च पस्सितुं;

न लब्भं धम्मयुत्तम्पि, नच्चं गीतञ्च वादितं;

‘‘उपहारं करोमा’’ति, वुत्ते वा सम्पटिच्छितुं.

३६२. राजागारं पोक्खरणिं, उय्यानं चित्तगारकं;

कीळत्थं गच्छतो दट्ठुं, आरामं दुक्कटं कतं.

३६३. नवे न पटिबाहेय्या-सनेनुण्हे न चीवरं;

निदहेय्य खमापेय्य, गरुना च पणामितो.

३६४. अक्कोसने परम्मुखा, आपत्तीहि च सत्तहि;

भिक्खुं उपासकं वापि, अञ्ञेनेव च दुक्कटं.

३६५. न लब्भं विनिपातेतुं, सद्धादेय्यञ्च चीवरं;

लब्भं पितूनं सेसानं, ञातीनम्पि न लब्भति.

३६६. वस्संवुत्थोञ्ञतोञ्ञत्र, भागं गण्हेय्य दुक्कटं;

पटिदेय्य नट्ठे जिण्णे, गीवा नो देय्य चोदितो;

धुरनिक्खेपतो तेसं, होति भण्डग्घकारियो.

३६७. न सन्तरुत्तरो गामं, कल्लो वा सउपाहनो;

पविसेय्य न धारेय्य, चामरीमकसबीजनिं.

३६८. अगिलानो न छिन्देय्य, केसे कत्तरिया बहि;

आरामतो न धारेय्य, छत्तं लब्भति गुत्तिया.

३६९. गाहेय्य नुभतोकाजं, एकन्तरिककाजकं;

सीसक्खन्धकटिभारा, हत्थोलम्बो च लब्भति.

३७०. आपत्तिया अनोकास-कतं चोदेय्य दुक्कटं;

सुद्धस्स च अवत्थुस्मिं, तथा ओकासकारणे.

३७१. अट्ठङ्गुलाधिकं मञ्चपटिपादं न धारये;

पकतङ्गुलेन सत्तानं, मञ्चं वा उच्चपादकं.

३७२. मूगब्बतादिं गण्हेय्य, दुक्कटं तित्थियब्बतं;

खुरभण्डं परिहरे, तथा न्हापितपुब्बको.

३७३. यं किञ्चि याचितुं हत्थकम्मं तदनुसारतो;

लद्धं गहेतुं निक्कम्ममयाचित्वापि कप्पति;

कारेतुमाहरापेतुं, यं किञ्चिपरसन्तकं.

३७४. गिहीनं गोपके देन्ते, गहेतुं देति यत्तकं;

लब्भं यथापरिच्छेदं, सङ्घचेतियसन्तके.

३७५. द्वीहापज्जेय्य आपत्तिं, कायवाचाहि वा छहि;

अलज्जिञ्ञाणकुक्कुच्चपकतत्ता सतिप्लवा;

अकप्पिये वा कप्पिये, कप्पाकप्पियसञ्ञिता.

३७६. अलज्जिञ्ञाणतापत्तिं, कायवाचाहि छादये;

लिङ्गे सङ्घे गणेकस्मिं, चतुधापत्तिवुट्ठिति.

३७७. परिकथोभासविञ्ञत्ति, न लब्भा पच्चयद्वये;

विञ्ञत्तियेव ततिये, सेसे सब्बम्पि लब्भति.

३७८. न रूहतच्चये दानं, पञ्चन्नं सहधम्मिनं;

सङ्घस्सेव च तं होति, गिहीनं पन रूहति.

३७९. भिक्खु वा सामणेरो वा, कालं कयिराथूपस्सये;

भिक्खुसङ्घोव दायज्जो, तत्थ सेसेप्ययंनयो.

३८०. पुरिमस्सेविमं दिन्नं, देहि नेत्वासुकस्सति;

पच्छिमस्सेव दम्मीति, दिन्नं ञत्वा इमं विधिं;

गण्हे विस्सासगाहं वाधिट्ठे मतकचीवरं.

३८१. लोहभण्डे पहरणिं, दारुभण्डे च दारुजं;

पत्तं पादुकपल्लङ्कं, आसन्दिं मत्तिकामये;

ठपेत्वा कप्पति सब्बं, कतकं कुम्भकारिकन्ति.