३८. कुलदूसननिद्देसो
दूसनन्ति –
२९७. पुप्फं वेळुं फलं चुण्णं, दन्तकट्ठञ्च मत्तिकं;
सङ्गहणत्थं ददतो, कुलदूसनदुक्कटं.
२९८. थुल्लच्चयं गरुभण्डं, इस्सरेनेत्थ सङ्घिकं;
देन्तस्स दुक्कटादीनि, थेय्या सङ्घञ्ञ सन्तकं.
२९९. कुलसङ्गहा रोपेतुं, रोपापेतुञ्च सब्बथा;
फलपुप्फूपगं रुक्खं, जग्गितुञ्च न वट्टति.
३००. निमित्तोभासतो कप्पवोहारपरियायतो;
अत्तनो परिभोगत्थं, रोपनादीनि लब्भरे.
३०१. वुत्ताव वेज्जिका जङ्घपेसने गिहिकम्मसु;
ठपेत्वा पितरो भण्डुं, वेय्यावच्चकरं सकं.
३०२. दुक्कटं पदवारेन, हरणे दूतसासनं;
सासनं अग्गहेत्वापि, पठमं वदतो पुन.
३०३. उप्पन्नपच्चया एवं, पञ्चन्नम्पि अकप्पिया;
अभूतारोचनारूप-संवोहारुग्गहादिसा.
३०४. हरापेत्वा हरित्वापि, पितूनं सेसञातिनं;
पत्तानं वत्थुपूजत्थं, दातुं पुप्फानि लब्भति;
मण्डनत्थञ्च लिङ्गादि-पूजत्थञ्च न लब्भति.
३०५. तथा फलं गिलानानं, सम्पत्तिस्सरियस्स च;
परिब्बयविहीनानं, दातुं सपरसन्तकं.
३०६. भाजेन्ते फलपुप्फम्हि, देय्यं पत्तस्स कस्सचि;
सम्मतेनापलोकेत्वा, दातब्बमितरेन तु.
३०७. विहारे वा परिच्छिज्ज, कत्वान कतिकं ततो;
देय्यं यथापरिच्छेदं, गिलानस्सेतरस्स वा;
याचमानस्स कतिकं, वत्वा रुक्खाव दस्सिया.
३०८. सिरीसकसवादीनं, चुण्णे सेसे च निच्छयो;
यथावुत्तनयो एव, पण्णम्पेत्थ पवेसयेति.