३८. कुलदूसननिद्देसो

दूसनन्ति –

२९७. पुप्फं वेळुं फलं चुण्णं, दन्तकट्ठञ्च मत्तिकं;

सङ्गहणत्थं ददतो, कुलदूसनदुक्कटं.

२९८. थुल्लच्चयं गरुभण्डं, इस्सरेनेत्थ सङ्घिकं;

देन्तस्स दुक्कटादीनि, थेय्या सङ्घञ्ञ सन्तकं.

२९९. कुलसङ्गहा रोपेतुं, रोपापेतुञ्च सब्बथा;

फलपुप्फूपगं रुक्खं, जग्गितुञ्च न वट्टति.

३००. निमित्तोभासतो कप्पवोहारपरियायतो;

अत्तनो परिभोगत्थं, रोपनादीनि लब्भरे.

३०१. वुत्ताव वेज्जिका जङ्घपेसने गिहिकम्मसु;

ठपेत्वा पितरो भण्डुं, वेय्यावच्चकरं सकं.

३०२. दुक्कटं पदवारेन, हरणे दूतसासनं;

सासनं अग्गहेत्वापि, पठमं वदतो पुन.

३०३. उप्पन्नपच्चया एवं, पञ्चन्नम्पि अकप्पिया;

अभूतारोचनारूप-संवोहारुग्गहादिसा.

३०४. हरापेत्वा हरित्वापि, पितूनं सेसञातिनं;

पत्तानं वत्थुपूजत्थं, दातुं पुप्फानि लब्भति;

मण्डनत्थञ्च लिङ्गादि-पूजत्थञ्च न लब्भति.

३०५. तथा फलं गिलानानं, सम्पत्तिस्सरियस्स च;

परिब्बयविहीनानं, दातुं सपरसन्तकं.

३०६. भाजेन्ते फलपुप्फम्हि, देय्यं पत्तस्स कस्सचि;

सम्मतेनापलोकेत्वा, दातब्बमितरेन तु.

३०७. विहारे वा परिच्छिज्ज, कत्वान कतिकं ततो;

देय्यं यथापरिच्छेदं, गिलानस्सेतरस्स वा;

याचमानस्स कतिकं, वत्वा रुक्खाव दस्सिया.

३०८. सिरीसकसवादीनं, चुण्णे सेसे च निच्छयो;

यथावुत्तनयो एव, पण्णम्पेत्थ पवेसयेति.