३७. उग्गहनिद्देसो

उग्गहोति –

२८१. कम्मचेतियसङ्घञ्ञ-पुग्गलत्थं गणस्स च;

दसभेदम्पि रतनं, उग्गण्हन्तस्स दुक्कटं.

२८२. निस्सग्गि तेसु अत्तत्थं, द्वीसु सेसेसु दुक्कटं;

अनामसित्वा वुत्ते तु, गणं सङ्घञ्च पुग्गलं.

२८३. ‘‘चेत्यस्स नवकम्मस्स, दम्मी’’ति न पटिक्खिपे;

वदे कप्पियकारानं, ‘‘वदन्तेवमिमे’’ इति.

२८४. खेत्तं वत्थुं तळाकं वा, देन्ते दासपस्वादिकं;

पटिक्खिपित्वा गण्हेय्य, कप्पियेन कमेन च;

खेत्तादीनि विहारस्स, वुत्ते दम्मीति वट्टति.

२८५. नवमातिककेदार-तळाककिरियानवे;

मत्तिकुद्धरणं बन्धो, थिरकारो च आळिया.

२८६. तिरेकभागगहणं, केदारे अनवे नवे;

अपरिच्छन्नभागे च, सस्से ‘‘देथेत्तके’’ इति;

कहापणुट्ठापनञ्च, सब्बेसम्पि अकप्पियं.

२८७. अवत्वा कस वप्पिच्चादेत्तिकाय च भूमिया;

पतिट्ठापेति भूमिं वा, भागो देय्योति एत्तको.

२८८. भूमिभागे कतं सस्सं, एत्तके गण्हथेत्तकं;

गण्हनत्थं वदन्तेवं, पमाणं दण्डरज्जुभि.

२८९. मिनने रक्खणे ठत्वा, खले तंनीहरापने;

कोट्ठादिपटिसामने, तस्सेवेतमकप्पियं.

२९०. पटिसामेय्य पाचित्ति, यं किञ्चि गिहिसन्तकं;

भण्डागारिकसीसेन, सचेपि पितुसन्तकं.

२९१. पितूनं कप्पियं वत्थुं, अवस्सं पटिसामियं;

अत्तनो सन्तकं कत्वा, लब्भते पटिसामितुं.

२९२. देहीति पटिसामेत्वा, वुत्ते चापि पटिक्खिपे;

पातेत्वान गते लब्भं, पलिबोधोति गोपितुं.

२९३. कम्मं करोन्तो आरामे, सकं वड्ढकिआदयो;

परिक्खारञ्च सयन-भण्डं वा राजवल्लभा.

२९४. देहीति पटिसामेत्वा, वदन्ति यदि छन्दतो;

न करेय्य भया ठानं, गुत्तं दस्सेतु वट्टति.

२९५. बलक्कारेन पातेत्वा, गतेसु पटिसामितुं;

भिक्खुं मनुस्सा सङ्कन्ति, नट्ठे वत्थुम्हि तादिसे.

२९६. विहारावसथस्सन्तो, रतनं रत्नसम्मतं;

निक्खिपेय्य गहेत्वान, मग्गेरञ्ञेपि तादिसे;

सामिकानागमं ञत्वा, पतिरूपं करीयतीति.