३६. भेसज्जनिद्देसो

भेसज्जन्ति –

२७४. जनस्स कातुं भेसज्जं, दातुं वत्तुं न लब्भति;

भिक्खाचरियविञ्ञत्ति, सकेहि सहधम्मिनं.

२७५. पितूनं तदुपट्ठाकभिक्खुनिस्सितभण्डुनं;

लब्भं भेसज्जकरणं, वेय्यावच्चकरस्स च.

२७६. महाचूळपितामाताभाताभगिनिआदिनं;

तेसं सकेनत्तनिये, दातब्बं तावकालिकं.

२७७. कुलदूसनविञ्ञत्ति, भेसज्जकरणादि हि;

मातापितूहि सम्बन्धञातकेसु न रूहति.

२७८. पिण्डपातो अनामट्ठो, मातादीनमवारितो;

छन्नं दामरिकचोरस्स, दातुमिस्सरियस्स च.

२७९. तेसं सुत्तोदकेहेव, परित्तं कयिरा नत्तनो;

भणितब्बं भणापेन्ते, परित्तं सासनोगधं.

२८०. सीलं धम्मं परित्तं वा, आगन्त्वा देतु भासतु;

दातुं वत्तुञ्च लब्भति, गन्त्वा केनचि पेसितोति.