१४. भूमिनिद्देसो
भूमियोति –
१३६. सम्मुतुस्सावनन्ता च, गोनिसादी गहापति;
कप्पिया भूमियो यासु, वुत्थं पक्कञ्च कप्पति.
१३७. वासत्थाय कते गेहे, सङ्घिके वेकसन्तके;
कप्पिया कुटि लद्धब्बा, सहसेय्यप्पहोनके.
१३८. गेहे सङ्घस्स वेकस्स, करमानेवमीरयं;
पठमिट्ठकथम्भादिं, ठपेय्युस्सावनन्तिका;
‘‘कप्पियकुटिं करोम, कप्पियकुटिं करोमा’’ति.
१३९. येभुय्येनापरिक्खित्तो, आरामो सकलोपि वा;
वुच्चते ‘‘गोनिसादी’’ति, सम्मुती सङ्घसम्मता.
१४०. भिक्खुं ठपेत्वा अञ्ञेहि, दिन्नो तेसंव सन्तको;
अत्थाय कप्पकुटिया, गेहो गहपती मतो.
१४१. अकप्पकुटिया वुत्थसप्पिआदीहि मिस्सितं;
वजेय्य अन्तोवुत्थत्तं, पुरिमं कालिकद्वयं.
१४२. तेहेव भिक्खुना पक्कं, कप्पते यावजीविकं;
निरामिसंव सत्ताहं, सामिसे सामपाकता.
१४३. उस्सावनन्तिका येहि, थम्भादीहि अधिट्ठिता;
तेसुयेवापनीतेसु, तदञ्ञेसुपि तिट्ठति.
१४४. सब्बेसु अपनीतेसु, भवे जहितवत्थुका;
गोनिसादी परिक्खित्ते, सेसा छदनविब्भमाति.