१४. भूमिनिद्देसो

भूमियोति –

१३६. सम्मुतुस्सावनन्ता च, गोनिसादी गहापति;

कप्पिया भूमियो यासु, वुत्थं पक्कञ्च कप्पति.

१३७. वासत्थाय कते गेहे, सङ्घिके वेकसन्तके;

कप्पिया कुटि लद्धब्बा, सहसेय्यप्पहोनके.

१३८. गेहे सङ्घस्स वेकस्स, करमानेवमीरयं;

पठमिट्ठकथम्भादिं, ठपेय्युस्सावनन्तिका;

‘‘कप्पियकुटिं करोम, कप्पियकुटिं करोमा’’ति.

१३९. येभुय्येनापरिक्खित्तो, आरामो सकलोपि वा;

वुच्चते ‘‘गोनिसादी’’ति, सम्मुती सङ्घसम्मता.

१४०. भिक्खुं ठपेत्वा अञ्ञेहि, दिन्नो तेसंव सन्तको;

अत्थाय कप्पकुटिया, गेहो गहपती मतो.

१४१. अकप्पकुटिया वुत्थसप्पिआदीहि मिस्सितं;

वजेय्य अन्तोवुत्थत्तं, पुरिमं कालिकद्वयं.

१४२. तेहेव भिक्खुना पक्कं, कप्पते यावजीविकं;

निरामिसंव सत्ताहं, सामिसे सामपाकता.

१४३. उस्सावनन्तिका येहि, थम्भादीहि अधिट्ठिता;

तेसुयेवापनीतेसु, तदञ्ञेसुपि तिट्ठति.

१४४. सब्बेसु अपनीतेसु, भवे जहितवत्थुका;

गोनिसादी परिक्खित्ते, सेसा छदनविब्भमाति.