४. काणमातासिक्खापदवण्णना
द्वत्तिपत्तपूरा पटिग्गहेतब्बाति तथानीतपूवेहि अत्थिकेन उक्कट्ठपत्तप्पमाणवसेन गहेतब्बा. ‘‘मा खो त्वं एत्थ पटिग्गण्ही’’ति अपाथेय्यादिअत्थाय सज्जितसञ्ञाय अतिरेकप्पटिग्गहणेन आरोचने, असंविभागे च न मुच्चति अचित्तकत्ता सिक्खापदस्स. अथ उग्गहितकं गण्हाति, न मुच्चति एव. असंविभागे पन अनापत्ति अकप्पियत्ता. अचित्तकता पण्णत्तिजाननाभावेनेव, न वत्थुजाननाभावेनाति एके. ‘‘न पाथेय्यादिअत्थाय सज्जितभावजानन’’न्ति अङ्गेसु अवुत्तत्ता सचे सञ्चिच्च न वदति, पाचित्तियन्ति पोराणा वदन्ति. अतिरेकप्पटिग्गहणन्ति तत्थ पञ्चमंव अङ्गं वुत्तं, तस्मा अप्पटिग्गहितत्ता न पाचित्तियं, कत्तब्बाकरणतो पन दुक्कटं. अञ्ञथा किरियाकिरियं इदं आपज्जति. अनिवारणं, अनारोचनं वा छट्ठमङ्गं वत्तब्बं सिया.
काणमातासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.